I SA/Gd 159/25
WyrokWSA w Gdańsku2025-07-02
Skład orzekający: Elżbieta Rischka, Małgorzata Gorzeń, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ rentowy prawidłowo umorzył postępowanie w sprawie wniosku o umorzenie odsetek, uznając je za bezprzedmiotowe, podczas gdy strona skarżąca podnosiła zarzut błędnego naliczenia tych odsetek z powodu błędu technicznego i wadliwego pouczenia?Ratio decidendi
Organ rentowy nieprawidłowo umorzył postępowanie w sprawie wniosku o umorzenie odsetek, uznając je za bezprzedmiotowe. Zaniechał on należytego wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kieruje się przy załatwianiu sprawy, co narusza zasady postępowania administracyjnego. Uzasadnienie decyzji nie odnosiło się do faktycznych zarzutów strony dotyczących błędnego naliczenia odsetek z powodu błędu technicznego i wadliwego pouczenia, co stanowi naruszenie wymogów art. 107 § 1 i § 3 k.p.a.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o umorzenie odsetek naliczonych z powodu błędu technicznego polegającego na zdublowaniu deklaracji składkowej za sierpień 2022 r. oraz wadliwego pouczenia przez infolinię ZUS. Organ rentowy umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ na koncie rozliczeniowym nie odnotowano wymagalnych odsetek. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ utrzymał w mocy pierwotną decyzję. Spółka wniosła skargę, podnosząc, że odsetki zostały naliczone od nieistniejącej zaległości i kwestionując sposób zaksięgowania wpłat.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 lipca 2025 r. sprawy ze skargi P. Sp. Jawna na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 grudnia 2024 r. nr 100000/71/599794/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie odsetek uchyla zaskarżoną decyzję.
W dniu 8 listopada 2024 r. P. sp. j. z siedzibą w S. złożyła wniosek o umorzenie naliczonych odsetek w kwocie 3869,56 zł za miesiące od września do grudnia oraz od stycznia do maja 2023 r. Spółka podała, że korekta za miesiąc sierpień 2022 r. była uzgodniona telefonicznie z pracownikiem infolinii ZUS. Korekty składane przez Spółkę zostały wysłane z numerami 02.08.2022, 03.08.2022, 04.08.2022. Deklaracja w zakresie "40" została utworzona przez ZUS. Technicznie została zdublowana, a składki z drugiej deklaracji nigdy nie były należne. Po telefonicznym uzgodnieniu z ZUS złożono korektę z nr 05.08.2022 celem "wyzerowania" w zakresie 40. Powstała niedopłata nie zaistniała w wyniku nieterminowych płatności, ale ze względu na błąd techniczny, w związku z czym Spółka wniosła o umorzenie nieprawidłowo naliczonych odsetek.
Decyzją z 21 listopada 2024 r. ZUS Oddział w Gdańsku na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postepowanie w sprawie wniosku o umorzenie odsetek od należności z tytułu składek. Organ wskazał, że na dzień złożenia wniosku odsetki od należności z tytułu składek nie były wymagalne, zatem postepowanie jest bezprzedmiotowe.
Decyzją z 30 grudnia 2024 r. ZUS Oddział w Gdańsku, w związku z wnioskiem Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z 21 listopada 2024r. Organ wskazał, że postępowanie jest bezprzedmiotowe, gdyż na koncie rozliczeniowym podatnika nie odnotowano odsetek, które mogłyby stanowić przedmiot postępowania administracyjnego. W wyniku sporządzonej przez stronę korekty dokumentacji rozliczeniowej zmienił się sposób zaksięgowania należności i dokonane wpłaty zostały zaliczone na pokrycie najstarszych zaległości i powstałych odsetek zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 kwietnia 2008 r. (Dz.U. z 2008 r., Nr 78, poz. 465 ze zm.).
W skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku P. sp. j. w S. podała, że ZUS naliczył w 2022 r. odsetki od zaległości, które nigdy nie powstały. W dniu 12.10.2022 r. błędnie została dokonana korekta deklaracji sierpniowej z kodem 40.08.2022. Korekta miała dotyczyć pierwotnej deklaracji 01.08.2022. Korekta została złożona po telefonicznej konsultacji z pracownikiem infolinii ZUS, Skarżąca została wprowadzona w błąd co do sposobu skorygowania tej deklaracji. W miesiącu sierpniu były należne składki z jednej deklaracji, a nie z dwóch. Deklaracja sierpniowa została opłacona w całości w dniu 19 sierpnia 2022 r. Należności za kolejne miesiące były opłacane w całości w terminie. Błędna korekta została wyzerowana w dniu 08.08.2023 r. w momencie ustalenia przez skarżącą, że ZUS podwójnie domaga się zapłaty za miesiąc sierpień 2022 r. Deklaracja 40.08.2022 była tylko błędem technicznym, co uzasadnia wniosek o umorzenie odsetek od niej naliczonych i ponowne zaksięgowanie dokonanych wpłat na składane i opłacane w terminie deklaracje. W zaskarżonej decyzji organ wskazał, że w wyniku sporządzonej korekty zmienił się sposób zaksięgowania należności i dokonane wpłaty zostały zaliczone na pokrycie najstarszych zaległości i powstałych odsetek. Z dostarczonego rozliczenia zadłużenia wg stanu na 29 marca 2024 r. wynika, że wpłata z 18 października 2022 r. została zaksięgowana m.in. na deklaracje z czerwca 2023 r., następnie wpłata z 15 listopada 2022 r. i następne są w części rozksięgowane na odsetki, co nie jest prawidłowe. Skarżąca podała, że we wniosku z 8 listopada 2024 r. wnosiła o umorzenie odsetek z 2022 r. i przeksięgowania wpłat, gdyż na koncie płatnika widnieje zaległość bieżąca wynikająca z wcześniej błędnie naliczonych odsetek od zdublowanej deklaracji za sierpień 2022 roku.
W odpowiedzi na skargę ZUS Oddział w Gdańsku wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Sąd administracyjny w granicach swojej własnej bada zgodność zaskarżonej decyzji z prawem.
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja ZUS z 30 grudnia 2024 r.. Decyzja została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy zainicjowanej wnioskiem P. Sp. j. w S.. We wniosku o wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 2 grudnia 2024 r. strona wyjaśniła, że wniosek o umorzeniu zaległości został złożony w związku z odsetkami powstałymi za sierpień 2022 r. wskutek błędnego złożenia "zdublowanej" deklaracji za ten okres rozliczeniowy oraz wadliwego pouczenia w systemie infolinii o konieczności złożenia przez Spółkę korekt deklaracji. Utworzona przez ZUS deklaracja w zakresie "40", jak wskazała strona skarżąca dotyczy składek, które między innymi nie były należne. Treść uzasadnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odpowiada uzasadnieniu wniosku o umorzenie naliczonych odsetek jako nieprawidłowo naliczonych.
W ocenie Sądu treść uzasadnienia wniosków strony została pominięta przez organ, który dopiero w odpowiedzi na skargę udzielonej w piśmie z dnia 25 kwietnia 2025 r. przedstawił prawną podstawę księgowania należności. Treść złożonego wniosku o umorzenie zaległości jednoznacznie wskazuje, że stroną zgłasza zarzut wadliwego zaksięgowania jako należnej składki za sierpień 2022 r. w podwójnej wysokości.
Uzasadnienie wniosku wymagało, zgodnie z zasadą informowania stron (art. 9 k.p.a.), uzyskania od strony sprecyzowania wniosku i jego uzasadnienia. W sprawie organ administracji nie zrealizował obowiązku udzielania wyjaśnień i czuwania, aby strony nie ponosiły szkody z powodu nieznajomości prawa.
Przedstawione przez organ na etapie odpowiedzi na skargę stanowisko mające na celu odniesienie się do treści wniosku z 8 listopada 2024r., ostatecznie sprecyzowanego przez stronę w skardze jako dotyczącego umorzenia odsetek z 2022 r. i przeksięgowania wpłat, nie konwaliduje wad uzasadnienia zaskarżonej decyzji odnoszącego się do innego niż wskazywany przez stronę przedmiot postepowania. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z 21 listopada 2024 r. nie spełnia wymogu art. 107 § 1 k.p.a.. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 11 k.p.a. organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwianiu sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, które nie odnosi do treści uzasadnienia wniosku, nie spełnia wymogu art. 107 § 3 k.p.a. zarówno w zakresie faktycznym i prawnym. Ponownie rozpoznając sprawę organ rozpozna wniosek po ustaleniu zakresu żądania strony, która wyjaśniła w skardze, że powstała "zaległość" bieżąca wynika z wcześniejszych odsetek błędnie naliczonych od zdublowanych deklaracji za sierpień 2022 r.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło