I SA/Gd 160/12

Dnia 2 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 grudnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za sierpień 2010 r. p o s t a n a w i a: odmówić zawieszenia postępowania "A" sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej w skrócie zwana Spółką) w skardze na decyzje Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za sierpień 2010 r. złożyła wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania pytań prejudycjalnych skierowanych do ETS postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 listopada 2010 r. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. W ocenie Sądu, orzeczenie ETS, jakie może zostać wydane, nie ma charakteru prejudycjalnego, a zatem brak jest podstaw do zawieszenia postępowania z tej przyczyny w niniejszej sprawie. Jak wynika z dokonanych przez Sąd ustaleń, przedmiotem pytań prejudycjalnych skierowanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jest zbadanie kwestii związanych z tym, czy przepisy ustawy dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540), odnoszące się do zakazu przedłużania, wydawania i zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, powinny zostać zaliczone do tzw. przepisów technicznych w rozumieniu Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.). Sednem postawionych pytań jest zatem ustalenie, czy w zakresie zagadnień opisanych w pytaniach prejudycjalnych, przepisy ustawy powinny podlegać notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/34, co w konsekwencji ma doprowadzić do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy te przepisy ustawy o grach hazardowych mogły być stosowane przez organy administracji skoro notyfikacji ustawy w omawianym trybie zaniechano. Przedstawione przez WSA w Gdańsku pytania nie zmierzają zatem do ustalenia niezgodności z prawem wspólnotowym całości regulacji zawartych w ustawie o grach hazardowych, a jedynie pewnego wycinka tegoż aktu odnoszącego się do niespełnienia przez państwo polskie obowiązku notyfikacji przepisów ustawy w zakresie tzw. "przepisów technicznych". Tymczasem istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest to, który akt prawny stanowi podstawę do określenia wysokości należnego podatku od gier. Zdaniem strony podstawy tej należy bowiem upatrywać w przepisach ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.) przewidujących stawkę podatku w wysokości 180 Euro od każdego automatu. W ocenie organu znajduje tutaj zastosowanie art. 139 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, przewidujący stawkę w wysokości 2.000 zł od gier urządzanych na każdym automacie. Rozpoznawana sprawa nie dotyczy zagadnień, do których odnoszą się postawione przez sąd pytania prejudycjalne tj. kwestii związanych ze zmianą, zakazem przedłużaniem i wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Ewentualne orzeczenie wydane przez ETS nie będzie miało zatem charakteru zagadnienia wstępnego, które warunkuje wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.