I SA/Gd 1602/16

Dnia 26 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku p o s t a n a w i a: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 marca 2017 roku o odrzuceniu skargi, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1602/16 w ten sposób, że w rubrum postanowienia zamiast numeru zaskarżonego postanowienia "[...]" wpisać numer "[...]" Postanowieniem z dnia 7 marca 2017 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1602/16 odrzucono skargę "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 31 sierpnia 2016 r. Sąd na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania postanowienia, w części wstępnej rozstrzygnięcia wskazał nieprawidłowy numer zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Nie ulega wątpliwości, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji jak i w uzasadnieniu orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo zawarł w części wstępnej postanowienia nieprawidłowy numer zaskarżonego postanowienia wpisując w numerze ciąg cyfr "[...]" zamiast cyfr "[...]", a powyższy błąd został spowodowany oczywistą omyłką podczas jego sporządzania. Już choćby z prostego zestawienia postanowienia z innymi dokumentami zgromadzonymi w sprawie, jak np. z zaskarżonym aktem administracyjnym czy z treścią skargi wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że postanowienie Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi odnosi się do rozstrzygnięcia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego o numerze "[...]", a nie do postanowienia o numerze "[...]", który to numer został wskazany w treści prostowanego postanowienia Sądu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.