I SA/Gd 1607/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. i W. B. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1607/14 w sprawie ze skargi A. B. i W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1607/14. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015r., sygn. akt I SA/Gd 1607/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. B. i W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. Pismem z dnia 10 czerwca 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia 22 czerwca 2015 r., strona skarżąca wniosła o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku argumentując, że w uzasadnieniu tego wyroku Sąd nie wyjaśnił podstawy prawnej rozstrzygnięcia, nie wskazał dowodów, na których się oparł ani przyczyn dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co uniemożliwia stronie dalsze postępowanie tak skarbowe jak i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jak i uzasadnienie rozstrzygnięcia. W trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001r., II SAB 57/98, zbiór LEX nr 75553). W doktrynie podkreśla się, że wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie w wyjątkowych okolicznościach (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575). Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia nie może prowadzić bowiem do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 roku, w spr. l OSK 23/08). W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała potrzeba dokonania wykładni wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Sentencja wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1607/14 nie nasuwa żadnych wątpliwości, wynik jest bowiem jednoznaczny - Sąd oddalił skargę podatników. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił podstawę prawną rozstrzygnięcia, zgodnie z wymogami art. 141 § 4 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie jest sformułowane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości. Wątpliwości co do merytorycznej poprawności tego rozstrzygnięcia strona może podnosić w skardze kasacyjnej. Ze wskazanych wyżej przyczyn, wobec braku podstaw do dokonania wykładni wyroku, na podstawie art. 158 a contrario z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.