I SA/Gd 1609/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od spadku i darowizn postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – radcy prawnemu W. Ł. kwotę 738 zł brutto (słownie: siedemset trzydzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznano skarżącemu H. O. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego W. Ł. Pełnomocnik z urzędu zwrócił się o wykonanie kserokopii z akt sprawy. Następnie w dniu 26 kwietnia 2017 r. stawił się na rozprawie, na której poparł skargę i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Nadto wniósł (do protokołu rozprawy) o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie (z uwagi na datę wniesienia skargi) aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1715, dalej jako rozporządzenie), które weszło w życie 2 listopada 2016 r. W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia opłatę w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 8. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 4.161 zł. W konsekwencji w sprawie ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia właściwa jest opłata określona w § 8 pkt 3 rozporządzenia, która wynosi 600 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia. Tym samym należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu przysługuje (po podwyższeniu o 23% stawkę VAT) w wysokości 738 zł brutto (600 zł + 138 zł). Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.