I SA/Gd 1617/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. N. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 28 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 28 czerwca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania S. N., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 26 marca 2019 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Na powyższą decyzję organu odwoławczego S. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne szkody majątkowe po stronie skarżącego. S. N. podał, że utrzymuje się z wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę, które w znacznej części jest przeznaczane na pokrycie zobowiązań kredytowych oraz utrzymanie mieszkania i rodziny. W przypadku wszczęcia przez urząd skarbowy egzekucji z wynagrodzenia skarżący utraci możliwość pokrywania bieżących rat kredytowych, które spłaca wraz z żoną. Wymagalność kredytu doprowadzi do egzekucji z jego majątku, co spowoduje nieodwracalne skutki w jego sytuacji materialnej, ale przede wszystkim rodzinnej (brak możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez zainteresowanego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego zwykle wiąże się z dolegliwością dla jego adresata, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania jego wykonania. Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 2165/13, LEX nr 1451966). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, albowiem wniosek o jej wstrzymanie został uzasadniony w sposób bardzo ogólnikowy. We wniosku wskazano jedynie, że wszczęcie egzekucji z wynagrodzenia za pracę, które jest jedynym źródłem utrzymania skarżącego, spowoduje utratę możliwość pokrywania bieżących rat kredytowych. S. N. nie podał jednak ani wysokości osiąganych dochodów, ani wysokości zadłużenia z tytułu kredytu. Nie podano również, jakie są koszty utrzymania mieszkania i rodziny skarżącego. Należy wskazać, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji sam w sobie nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem strony było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak skarżący nie wykazał. W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku mogłaby przemawiać wysoka kwota egzekwowanej należności (zaległość podatkowa 22.727 zł, odsetki za zwłokę 3.611 zł i koszty egzekucyjne 1.280,64 zł), jednakże Sąd nie mógł odnieść tej kwoty do rzeczywiście osiąganego przez skarżącego aktualnie dochodu. Strona nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów, uniemożliwiając tym samym Sądowi dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na aktualną sytuację majątkową skarżącego. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym strony. Zweryfikowanie tego, czy wykonanie zaskarżonego aktu odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych środkach finansowych czy ponoszonych wydatkach. Również przekonanie strony skarżącej o wadze podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt FZ 358/04 (LEX nr 799460), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko strony skarżącej, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Końcowo należy wskazać, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. To jednak w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami (por. postanowienie NSA z dna 20 lipca 2015 r. sygn. akt II FZ 542/15, LEX nr 1754857). Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.