I SA/Gd 162/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy de minimis w postaci umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 19 marca 2012 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący J. P. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 9 kwietnia 2012 r. doprecyzował, że ubiega się o ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 19 marca 2012 r. oraz dowodów przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego (dodatkowego oświadczenia z dnia 9 kwietnia 2012 r., rozliczenia rocznego dochodów firmy w roku 2011 r., analizy finansowej za 2011 r., dokumentów obrazujących wysokość przychodów/dochodów/straty za okres od 1 stycznia do 31 marca 2012 r., wypowiedzenia umowy najmu z dnia 27 marca 2012 r., oświadczenia wnioskodawcy z dnia 12 kwietnia 2012 r., wyciągów z rachunków bankowych i potwierdzeń transakcji, zaświadczenia z banku z dnia 29 listopada 2011 r., pisma ze spółdzielni mieszkaniowej z dnia 26 października 2011 r., informacji z dnia 27 marca 2012 r. o wysokości opłat za użytkowanie lokalu i potwierdzenia sald, dowodów zakupu leków,) ustalono, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Z tego tytułu uzyskał za 2011 r. dochód w wysokości 15.422, 50 zł, zaś w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 31 marca 2012 r. osiągnięty dochód wyniósł 1.489,38 zł (przy przychodach w wysokości 58.615,27 zł i kosztach w kwocie 57.125,89 zł). Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką oraz dorosłą córką. Małżonka wnioskodawcy również prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskała w 2011 r. roczny dochód w wysokości 10.888,54 zł. Obecnie prowadzona działalność przynosi stratę, która za okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 marca 2012 r. wyniosła 4.394,80 zł (przy przychodach w wysokości 17.057,72 zł i kosztach w kwocie 21.452,52 zł). Z tych względów małżonka wnioskodawcy wypowiedziała z dniem 27 marca 2012 r. spółdzielni umowę najmu lokalu użytkowego o powierzchni 36m2, zwracając się równocześnie do niej z prośbą o wynajem mniejszego lokalu o powierzchni 18,2 m2. Małżonka wnioskodawcy posiada zadłużenie z tytułu opłat czynszowych za zajmowane lokale użytkowe, które spłaca w miesięcznych ratach w wysokości 1.461,14 zł, termin płatności ostatniej raty przypada na 30 kwietnia 2012 r. Córka wnioskodawcy uzyskuje dochody z umowy o pracę w średniej miesięcznej wysokości 375 zł brutto. Wnioskodawca ani osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Na dzień 31 marca 2012 r. łączna wysokość środków pieniężnych znajdujących się na prowadzonych dla małżonków rachunkach związanych z działalnością gospodarczą, jak i osobistych rachunkach wnioskodawcy wynosiła 3.859,44 zł. Majątek małżonków stanowi mieszkanie o powierzchni 62,90 m2, za które uiszczają opłaty do spółdzielni w miesięcznej wysokości 621,64 zł oraz samochód osobowy (rok produkcji 2002) o wartości 10.000 zł (współwłasność trzech osób). Do stałych i koniecznych wydatków ponoszonych przez małżonków należy ponadto spłata raty pożyczki gotówkowej w kwocie 1.048 zł zaciągniętej przez wnioskodawcę, stan zadłużenia z tego tytułu na dzień 31 stycznia 2012 r. wynosił 37.220,36 zł. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznych dochodów, przeznaczonych na potrzeby trzyosobowej rodziny wnioskodawcy oraz brak oszczędności, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.