I SA/Gd 1623/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2011 r. do listopada 2011 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – adwokatowi P. S. kwotę 1.476 zł brutto (słownie: tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2017 r. przyznano skarżącemu M. K. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata P. S. Wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na wyżej opisaną decyzję. Prawomocnym postanowieniem z dnia 20 marca 2018 r. referendarz sądowy odmówił pełnomocnikowi z urzędu przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, gdyż wniosek pełnomocnika procesowego o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej nie zawierał oświadczenia, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. W terminie właściwym dla wniesienia środka zaskarżenia od wyroku pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł w dniu 23 maja 2018 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych, jednocześnie oświadczając, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714, dalej jako rozporządzenie). W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 35.615 zł. W konsekwencji w sprawie ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia właściwa jest opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 5 rozporządzenia, która wynosi 2.400 zł. Zatem do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za dokonaną czynność ze względu na to, że prowadził sprawę w pierwszej instancji, zastosowanie będzie miała opłata równa 50% z 2.400 zł, czyli w kwocie 1.200 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia. Tym samym należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje (po podwyższeniu o obowiązującą 23% stawkę VAT) w wysokości 1.476 zł brutto (1.200 zł + 276 zł). Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.