I SA/Gd 163/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 7 marca 2012 r., R. S. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego dodatkowych oświadczeń z dnia 28 marca 2012 r. wnioskodawcy, jego ojca i matki i dokumentów źródłowych (zeznań podatkowych PIT-37 za 2011 r., zaświadczenia pracodawcy o wysokości zarobków z dnia 26 marca 2012 r., ZUS RMUA za luty 2012 r., decyzji o waloryzacji renty z dnia 1 marca 2011 r., decyzji o waloryzacji emerytury z dnia 1 marca 2011 r., wyciągów z rachunku bankowego za okres od 31 stycznia 2012 r. do 26 marca 2012 r., pisma banku z dnia 9 stycznia 2012 r. w przedmiocie sald rachunków, odpisu dowodu rejestracyjnego, odpisu tytułu wykonawczego z dnia 4 sierpnia 2011 r., odpisu zawiadomienia z dnia 5 sierpnia 2011 r. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego, odpisów zawiadomień z dnia 5 maja 2011 r. o wszczęciu egzekucji, odpisów zajęć wierzytelności z dnia 8 września 2010 r. i 21 stycznia 2012 r., dowodów potwierdzających zakup leków i środków opatrunkowych, pism ze spółdzielni mieszkaniowej z dnia 14 i 19 grudnia 2011 r. i 26 marca 2012 r. w przedmiocie wymiaru opłat za lokal mieszkalny, dowodów obrazujących wysokość opłat za energię elektryczną, gaz i usługi telekomunikacyjne) ustalono, że wnioskodawca uzyskuje dochód ze stosunku pracy w aktualnej wysokości 1500 zł brutto, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką otrzymującą emeryturę w wysokości 929,63 zł brutto oraz ojcem pobierającym rentę w kwocie 931,33 zł brutto. Wnioskodawca ani osoby, z którymi prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe, nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Majątek rodziców wnioskodawcy stanowi mieszkanie o powierzchni 73,40 m2 oraz samochód osobowy (rok produkcji 1998) o wartości około 3.500 zł. Wnioskodawca posiada zaległości podatkowe w wysokości 16.373 zł, których umorzenia odmówiono zaskarżoną decyzją, oraz zobowiązania cywilnoprawne wobec banków, które są przedmiotem prowadzonych przez komorników sądowych egzekucji. Dług wnioskodawcy względem pierwszego z wierzycieli wynosi 6.281,16 zł (według stanu na dzień 21 stycznia 2012 r.), zaś względem drugiego stanowi kwotę 85.114,17 zł (według stanu na dzień 5 maja 2011 r.). Jak wskazał wnioskodawca, spłaca on komornikowi kwotę 550 zł miesięcznie. Do kosztów związanych z utrzymaniem lokalu, w którym zamieszkują wnioskodawca wraz z rodzicami, należą opłaty wnoszone do spółdzielni w wysokości 664,88 zł oraz opłaty za media (prąd, gaz i usługi telekomunikacyjne) w średniej miesięcznej wysokości 120,59 zł. Rodzice wnioskodawcy ponoszą ponadto wydatki na zakup leków i środków opatrunkowych. Z tego tytułu wydatkowali w lutym br. kwotę 172,38 zł, zaś w marcu br. kwotę 189,18 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności łączną wysokość dochodów wnioskodawcy oraz jego rodziców, brak zasobów pieniężnych i posiadane przez wnioskodawcę zadłużenie uznano, iż udowodnił on, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.