I SA/Gd 164/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. G. R. wnioskiem z dnia 6 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o zwolnienie od wpisu od skargi określonego w kwocie 3 827 zł. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF uzupełnione zostały w dniu 21 marca 2009 r. (data stempla pocztowego). Jednocześnie wnioskodawca rozszerzył swoje żądanie wnosząc o zwolnienie w całości od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów i oświadczeń przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 26 marca 2009 r. ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz trojgiem małoletnich dzieci, przy czym żona wraz z dziećmi zamieszkuje u rodziców wnioskodawcy, od których małżonkowie otrzymują pomoc rzeczową, źródłem utrzymania pięcioosobowej rodziny jest osiągany przez skarżącego dochód ze stosunku pracy w wysokości 844,91 zł netto miesięcznie (dowód: zaświadczenie od pracodawcy z dnia 4 marca 2009 r. o wysokości miesięcznego wynagrodzenia brutto i netto oraz wynagrodzenia za 2008 r., odpis zeznania podatkowego za 2008 r. PIT-37) oraz przyznany żonie na rzecz małoletnich dzieci zasiłek rodzinny i dodatek z tytułu wychowania dziecka w rodzinie wielodzietnej w łącznej kwocie 256 zł na okres od 1.09.2008 r. do 31.08.2009 r. (dowód: odpis decyzji gminnego ośrodka pomocy społecznej), małżonkowie nie posiadają jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, oszczędności, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro (dowód: dodatkowe oświadczenie o nieposiadaniu rachunków bankowych, pojazdów mechanicznych), wnioskodawca posiada zadłużenie wobec banku z tytułu kredytu zaciągniętego na kwotę 1 600 000 zł, jednak nie jest w stanie podać aktualnej wysokości zadłużenia z tego tytułu, gdyż – jak wynika ze złożonego oświadczenia – bank nie rozliczył się z kredytobiorcą z przejętego majątku, według oświadczenia skarżącego miesięczne koszty utrzymania rodziny kształtują się na poziomie 725 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznano, iż skarżący wykazał, że na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość miesięcznych dochodów rodziny, które wynoszą 1 100,91 zł netto (220,18 zł na osobę), brak majątku oraz zasobów finansowych. Nie bez znaczenia jest okoliczność, że jedynym stałym i regularnym dochodem pięcioosobowej rodziny są dochody uzyskiwane przez skarżącego ze stosunku pracy. Przyznany żonie wnioskodawcy na rzecz małoletnich dzieci zasiłek rodzinny ma charakter okresowy. Aktualna sytuacja finansowa skarżącego i jego rodziny nie budzi wątpliwości, została potwierdzona dokumentami. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.