I SA/Gd 164/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 6 marca 2012 r., P. Z. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 6 marca 2012 r. oraz przedłożonych przez niego na wezwanie referendarza sądowego dodatkowych oświadczeń z dnia 23 marca 2012 r. i dokumentów źródłowych (odpisów PIT-11 za 2011 r., zaświadczeń z dnia 20 i 21 marca 2012 r. o wysokości wynagrodzenia, wyciągów z rachunków kart kredytowych, wyciągu z rachunku bieżącego, decyzji w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2011 r., pisma spółdzielni mieszkaniowej z dnia 5 marca 2012 r. o wysokości opłat, faktury za prąd z dnia 29 listopada 2011 r., dowodu wpłaty z dnia 9 marca 2012 r., potwierdzenia sald na dzień 31 października 2011 r.) ustalono, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką, z którą mają na utrzymaniu małoletnią córkę. Wnioskodawca aktualnie uzyskuje dochód jedynie z wynagrodzenia za pracę w średniej miesięcznej wysokości 1.897,86 zł brutto, jego małżonka również uzyskuje dochód z wynagrodzenia za pracę w średniej miesięcznej wysokości 1.242,87 zł brutto. Małżonkowie nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 62 m2 oraz samochód osobowy (rok produkcji 1992) o wartości 1.000 zł. Wnioskodawca posiada zadłużenie na rachunkach kart kredytowych w kwocie 3.996,15 zł, w bieżącym rachunku bankowym w kwocie 6.484,50 zł (na dzień 20 marca 2012 r.) oraz z tytułu zaciągniętego kredytu w kwocie 12.873,59 zł. Do stałych i udokumentowanych kosztów utrzymania małżonków należy zaliczyć opłaty wpłacane na rzecz spółdzielni mieszkaniowej w kwocie 752,21 zł oraz opłaty za prąd w średniej miesięcznej wysokości 131 zł. Ponadto, jak wskazał wnioskodawca, ponoszą oni wydatki na zakup butli z gazem w kwocie 62 zł miesięcznie i uiszczają opłaty za usługi telekomunikacyjne w wysokości 130 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności wysokość dochodu pozostającego do dyspozycji wnioskodawcy i jego rodziny oraz brak zasobów pieniężnych, uznano, iż udowodnił on, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.