I SA/Gd 1650/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego oddala skargę. W dniu 4 sierpnia 2016 r. pan M. K. wniósł zarzuty do tytułu wykonawczego wystawionego przez Burmistrza w dniu 3 czerwca 2016 r. dotyczącego zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi podnosząc zarzut nieistnienia zobowiązania podatkowego oraz błędu w tytule wykonawczym, ponieważ wystawiony został przez osobę nieuprawnioną. Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. zwrócił się do Burmistrza o wypowiedzenie się w sprawie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. wierzyciel uznał zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione. Wierzyciel wyjaśnił, że decyzją z dnia 25 marca 2014r. określił zobowiązanemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy od lipca 2013 r. w kwocie 26 zł. Rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. Decyzja ta jest ostateczna i wykonalna. Zdaniem wierzyciela wystawiony tytuł wykonawczy odpowiada wymogom ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 26 września 2016 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu, przywołując treść art. 33 oraz art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) - określanej dalej jako "u.p.e.a." – SKO wyjaśniło, że obowiązek uiszczenia opłaty określony został w decyzji z dnia 25 marca 2014r. utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy decyzją z dnia 30 czerwca 2014 r. Decyzja ta jest ostateczna i wykonalna, w związku z czym brak jest podstaw by uznać, że określone w niej zobowiązanie w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie istnieje. Tym samym, w sytuacji, gdy strona nie zapłaci naliczonej opłaty wierzyciel uprawniony jest do jej dochodzenia w toku postępowania egzekucyjnego. Za bezzasadny uznało ponadto Kolegium zarzut dotyczący błędu w tytule wykonawczym wskazując, że przedmiotowy tytuł odpowiada wymogom określonym w art. 27 § 1 u.p.e.a. oraz że został podpisany przez osobę upoważnioną. Końcowo za bezprzedmiotowy uznało Kolegium wniosek o zawieszenie egzekucji, gdyż zgodnie z treścią art. 35 § 1 u.p.e.a. zgłoszenie zarzutu zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan M.K. wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W ocenie skarżącego organ błędnie ocenił zarzuty wniesione na postępowanie egzekucyjne i nie odniósł się do nich merytorycznie i dowodowo. Skarżący wskazał, że podtrzymuje wniesione zarzuty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację i stanowisko jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem. W niniejszej sprawie zgłoszone przez pana M. K. zarzuty dotyczące postepowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostały uznane za nieuzasadnione. Treść pisma skarżącego z dnia 4 sierpnia 2016 r. potwierdza prawidłowość kwalifikacji podnoszonych przez M. K. zarzutów w zakresie wadliwości formalnej tytułu wykonawczego oraz nieistnienia obowiązku publicznoprawnego. Wstępnie należy stwierdzić, że oczekiwany przez skarżącego skutek zawieszenia postepowania egzekucyjnego został potwierdzony postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 10 sierpnia 2016 r. wydanym na podstawie art. 56 § 3 w zw. z art. 56 § 1 pkt 5 i art. 35 § 1 u.p.e.a. Postępowanie egzekucyjne uległo zawieszeniu do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, albowiem wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpił z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. W aktach sprawy znajduje się odpis tytułu wykonawczego z 3 czerwca 2016 r. Wbrew zarzutom skarżącego prawidłowo ustalono, że tytuł został wystawiony przez podmiot uprawniony do czynności egzekucyjnych zgodnie z upoważnieniem udzielonym A. K. przez Burmistrza, co potwierdza kopia upoważnienia z dnia 2 stycznia 2012 r. Kwota należności egzekucyjnej została określona na podstawie decyzji Burmistrza określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Treść tytułu wykonawczego zasadnie oceniono na podstawie art. 27 u.p.e.a. określającego wymogi formalne tytułu wykonawczego. Twierdzenie skarżącego o "nieprodukowaniu odpadów" we wskazanym okresie rozliczeniowym prawidłowo oceniono jako nieistotne w zakresie zarzutu nieistnienia obowiązku podatkowego. Na etapie postępowania egzekucyjnego nie podlega weryfikacji treść decyzji Burmistrza z 5 marca 2014 r. w przedmiocie określenia miesięcznej opłaty w kwocie 26 zł, poczynając od lipca 2013 r. za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy. Decyzja z 25 marca 2014 r. jest ostateczna i podlega wykonaniu, co stanowiło prawidłową podstawę oceny niezasadnego zarzutu zgłoszonego przez pana M. K. Z treści skargi kierowanej do Sądu wynika, że skarżący dowodzi, iż organ nie odniósł się merytorycznie do dowodów. W niniejszej sprawie na organie egzekucyjnym nie ciążył obowiązek prowadzenia postępowania dowodowego w zakresie innym niż ograniczony do formalnego badania wymogów tytułu wykonawczego oraz istnienia obowiązku podatkowego. Skarżący nie przedstawił dowodów, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skargę oddalił.