I SA/Gd 1656/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem złożonym w dniu 12 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego), pełnomocnik F. W. D. W.-K. zwróciła się o zwolnienie skarżącego od wpisu sądowego od skargi określonego w kwocie 168 zł. Do wniosku załączyła kopie: wypisu z treści orzeczenia lekarza rzeczoznawcy KRUS z dnia 13 czerwca 2014 r., decyzji Prezesa KRUS z dnia 15 marca 2014 r. o wysokości renty i dodatku pielęgnacyjnego, dowodu wypłaty z rachunku bankowego z dnia 15 grudnia 2014 r. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na formularzu PPF pełnomocnik skarżącego uzupełniła w dniu 29 stycznia 2015 r. Rozszerzyła przy tym zakres żądania wskazując, że wnosi o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, że nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Do takiego wniosku prowadzi analiza danych zawartych w złożonym przez pełnomocnika oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, dołączonych do niego dokumentach oraz dokumentacja medyczna znajdująca się w aktach sprawy. Na ich podstawie ustalono, że skarżący jest osobą niepełnosprawną ruchowo od marca 2013 r., wymaga rehabilitacji, jest niezdolny do samodzielnej egzystencji i z tego tytułu otrzymuje rentę oraz dodatek pielęgnacyjny w łącznej kwocie 1.084,99 zł netto miesięcznie, dochód ten w całości przeznacza na zaspokojenie swoich podstawowych kosztów utrzymania oraz niezbędnych kosztów leczenia, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką, która jest jego jedynym opiekunem, jest właścicielem domu o powierzchni 200 m2, innego majątku nie posiada, jego córka posiada nieruchomość rolną o powierzchni 13,23 ha. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.