I SA/Gd 1661/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia kary porządkowej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. I SA/Gd 1661/15 UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z 23 czerwca 2015 r., którym odmówiono skarżącemu uchylenia kary porządkowej nałożonej na skarżącego postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z 2 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką niezbędną dla udzielenia ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu lub czynności, którego wniosek dotyczy. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Co do zasady przymiotu wykonalności nie posiadają więc decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków (por. t. 7 do art. 61 w B. Dauter, Komentarz do art.61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ. baza LEX 2013). W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jako odmowne nie rodzi dla strony żadnych praw, ani obowiązków określonych prawem materialnym, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy; nie nadaje się do wykonywania w drodze postępowania egzekucyjnego w administracji. Z tych względów nie jest możliwe procedowanie w zakresie pozbawienia takiej decyzji skuteczności w ramach sądowej ochrony tymczasowej. W związku z tym, że zaskarżonemu postanowieniu brak jest przymiotu wykonalności, Sąd nie mógł uwzględnić wniosku skarżącego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.