I SA/Gd 1663/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. Wnioskiem z dnia 16 maja 2013 r. Gmina [...] zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych poniesionych na budowę i modernizację infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Opisując we wniosku stan faktyczny, który miał być podstawą wydanej indywidualnej interpretacji, strona skarżąca wskazała, że w zakresie zadań własnych realizowała różne inwestycje związane infrastrukturą kanalizacyjną, które zostały zakończone i przekazane do użytkowania odpowiednio w latach 2004, 2008 i 2012. Od momentu zakończenia tych inwestycji i przyjęcia powstałej infrastruktury do użytkowania, Gmina udostępnia nieodpłatnie powyższe inwestycje spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, w której posiada całościowy udział. Spółka ta wykorzystuje przekazane jej elementy infrastruktury kanalizacyjnej w celu świadczenia usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług na rzecz zewnętrznych odbiorców. Gmina podkreśliła, że sieci kanalizacyjne powstałe w ramach powyższych inwestycji mogą być uznane za nieruchomość na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. Ponadto nieruchomości te stanowią środki trwałe Gminy, a nakłady poniesione na wytworzenie każdej z przedstawionych inwestycji przekraczają 15.000 zł. Strona skarżąca zadała następujące pytania: Czy w związku z przyszłym ewentualnym podjęciem decyzji o odpłatnym udostępnieniu infrastruktury na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami na zakup towarów i usług służących realizacji inwestycji kanalizacyjnych? W przypadku odpowiedzi pozytywnej, czy realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do wydatków dotyczących inwestycji kanalizacyjnych nastąpi: w stosunku do zakupów towarów i usług poniesionych w przeszłości – w oparciu o reguły zawarte w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, tj. w oparciu o przepisy dotyczące tzw. korekty wieloletniej; w stosunku do zakupów towarów i usług poniesionych po wprowadzeniu odpłatności użytkowania infrastruktury – w oparciu o regulacje zawarte w art. 86 ust. 10 ustawy o VAT? Czy w sytuacji, w której w stosunku do zakupów towarów i usług poniesionych w przeszłości realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego nastąpi w oparciu o regulacje zawarte w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, tj. w oparciu o przepisy dotyczące tzw. korekty wieloletniej, to czy korekty tej Gmina powinna dokonać jednorazowo, w rozliczeniu za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku, w którym nastąpiła zmiana wykorzystywania nabytych towarów i usług? Zdaniem strony skarżącej w związku z przyszłym ewentualnym podjęciem decyzji o odpłatnym udostępnieniu infrastruktury na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami na zakup towarów i usług służących realizacji inwestycji kanalizacyjnych. Realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do wydatków dotyczących inwestycji kanalizacyjnych nastąpi: w stosunku do zakupów towarów i usług poniesionych w przeszłości – w oparciu o reguły zawarte w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, tj. w oparciu o przepisy dotyczące tzw. korekty wieloletniej; w stosunku do zakupów towarów i usług poniesionych po wprowadzeniu odpłatności użytkowania infrastruktury – w oparciu o regulacje zawarte w art. 86 ust. 10 ustawy o VAT. W sytuacji, w której w stosunku do zakupów towarów i usług poniesionych w przeszłości realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego nastąpi w oparciu o regulacje zawarte w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, to korekty tej Gmina powinna dokonać jednorazowo, w rozliczeniu za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku, w którym nastąpiła zmiana wykorzystywania nabytych towarów i usług. W interpretacji indywidualnej z dnia 13 sierpnia 2013 r., Dyrektor Izby Skarbowej, działający z upoważnienia Ministra Finansów, uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe. Organ stwierdził, że skoro odliczenie związanego z zakupami poczynionymi w ramach zrealizowanej inwestycji nie było możliwe w trakcie jej realizacji (wobec braku związku dokonywanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi), to Gmina może z niego skorzystać stosując odpowiednio procedurę, do której odwołuje się art. 91 ust. 7a w powiązaniu z ust. 7 ustawy o VAT. W tej sytuacji korekty należy dokonać w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty. Roczna korekta dotyczyć będzie jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu lub wytworzeniu inwestycji związanych z infrastrukturą kanalizacyjną. Zatem za rok, w którym nastąpi zmiana wykorzystywania ww. inwestycji, Gmina będzie miała prawo do dokonania korekty podatku naliczonego związanego z budową przedmiotowych budowli w wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego, o ile nastąpi to w ciągu 10 kolejnych lat, licząc od roku, w którym została oddana do użytkowania. Korekty Gmina będzie mogła dokonać wyłącznie w odniesieniu do tych lat, w których dana inwestycja będzie wykorzystywana do czynności podlegających opodatkowaniu. Po wyczerpaniu drogi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji zarzucając jej naruszenie art. 91 ust. 7 i ust. 7a w związku z art. 91 ust. 2 i art. 86 ust. 1 ustawy o VAT poprzez ich niewłaściwą interpretację oraz uznanie, że realizując prawo do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego na zasadzie tzw. korekty wieloletniej, Gmina będzie miała prawo do dokonania w każdym z kolejnych lat, do upływu dziesięcioletniego okresu korekty, odliczenia w wysokości odpowiadającej jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego. W uzasadnieniu skargi strona zarzuciła ponadto naruszenie przez organ wydający interpretację zasady neutralności stanowiącej podstawę systemu podatku od wartości dodanej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Wniósł także o zawieszenie postępowania sądowego do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2013 r., dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego, w sprawie o sygn. akt I FSK 1135/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zainicjowane pytaniem prejudycjalnym zadanym przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r., I FSK 1135/12. Zgodnie z treścią pytania powstała wątpliwość: "Czy w świetle art. 167, 187 i 189 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.) oraz zasady neutralności, dopuszczalne są przepisy prawa krajowego takie jak art. 91 ust. 7 i ust. 7a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), które powodują, że w przypadku zmiany przeznaczenia dobra inwestycyjnego z wykonywania czynności niedających prawa do odliczenia podatku naliczonego na czynności umożliwiające skorzystanie z tego prawa, nie jest możliwa jednorazowa korekta, ale dokonuje się jej w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym dobra inwestycyjne zostały oddane do użytkowania?" Nie może budzić wątpliwości, że w następstwie rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ww. pytania zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Sąd doszedł więc do wniosku, że konieczne jest zawieszenie postępowania sądowego w tej sprawie – pytania prejudycjalne są bowiem środkiem służącym zapewnieniu jednolitości (spójności) stosowania prawa unijnego w zakresie tych przepisów krajowych, które podlegają procesowi harmonizacji (por. wyrok TS UE z dnia 22 lutego 1990 w sprawie C-221/88, Zb. Orz.1990,s.I-495). Takimi przepisami jest polska ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.). Oczekiwanie przez inne sądy krajowe na rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości w przedmiocie pytania prejudycjalnego zadanego przez jeden z sądów krajowych w sprawie istotnej w konkretnym sporze, stanowi realizację zasady lojalnej współpracy z art. 4 ust.3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE C 83 z 30 marca 2010 r., s.13). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.