I SA/Gd 1663/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 14 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżąca H. R. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów, ustalono, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, korzysta ze świadczeń pomocy społecznej przyznawanych jej w formie zasiłków okresowych i celowych na zakup żywności, z tego tytułu w okresie od 1 listopada do 31 grudnia 2014 r. otrzymywała kwotę 471 zł miesięcznie, jej jedyny majątek stanowi dom o powierzchni 281 m2, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z uczącym się synem. Dodatkowo z dokumentów znajdujących się w aktach podatkowych sprawy wynika, że skarżąca korzysta ze świadczeń pomocy społecznej nieprzerwanie od 2012 r., pozostaje bez stałego zatrudnienia od 2010 r., syn skarżącej otrzymuje alimenty w kwocie 300 zł. W świetle dokonanych ustaleń referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy; obecnie nie ma ona realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.