I SA/Gd 1663/17

PostanowienieWSA w Gdańsku2018-07-31

Skład orzekający: Marek Kraus

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego na nieodpowiednim formularzu i nieuzupełnionego w terminie, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy musi być złożony na urzędowym formularzu. Niezastosowanie się do tego wymogu, pomimo wezwania do uzupełnienia braków, skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 PPSA. Wypełnienie formularza jest warunkiem formalnym przyjęcia wniosku do merytorycznego rozpoznania.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu. Sąd przesłał mu odpowiedni formularz z wezwaniem do jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie uzupełnił wniosku w wyznaczonym terminie. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący złożył sprzeciw, kwestionując formalizm procedury i możliwość wypełnienia formularza przez spółkę.
Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W. P. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 26 czerwca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 19 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego. W. P. (dalej jako "Skarżący") pismem z dnia 4 maja 2018 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z uwagi na to, że powyższy wniosek nie został złożony na stosownym formularzu, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 maja 2018 r., przesyłką z dnia 11 maja 2018 r. przesłano Skarżącemu urzędowy formularz PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższą przesyłkę doręczono Skarżącemu w dniu 30 maja 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 43 akt sądowych). Skarżący nie uczynił zadość w/w wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 6 czerwca 2018 r. Zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1663/17 referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie to doręczono Skarżącemu w dniu 12 lipca 2018 r. Skarżący pismem z dnia 19 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego) złożył sprzeciw od w/w zarządzenia, wnosząc o jego uchylenie, ewentualnie o jego zmianę i przyznanie Skarżącemu prawa pomocy. Skarżący wskazał, że formularz PPPr nie może mieć zastosowania do spółki biorąc pod uwagę jej obecną sytuację, tzn. zaprzestanie prowadzenia działalności, nieosiąganie przychodów i dochodów oraz zajęcie całego majątku spółki, w tym jej dokumentów przez organy egzekucyjne. Referendarz sądowy rozpoznając wniosek winien stwierdzić, że jeżeli spółka winna wypełnić właściwy formularz, pomimo zgłoszenia przez spółkę zastrzeżeń co do możliwości jego wypełnienia, w jaki sposób taki formularz pomimo obiektywnych trudności należy wypełnić i uzasadnić dlaczego żąda od spółki wypełnienia formularza chociaż jego wypełnienie jest tylko czynnością techniczną, a odpowiedni przepis uzależnia przyznanie pomocy prawnej od obiektywnej sytuacji materialnej wnioskodawcy a nie od wypełnienia formularza. Skarżący wskazał, że ten formalizm nie ma podstawy prawnej i wyraźnie prowadzi do ograniczenia praw wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast stosownie do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wobec niezłożenia przez Skarżącego zawartego w piśmie z dnia 4 maja 2018 r. (data stempla pocztowego) wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, został mu przesłany urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. O treści przepisów art. 252 § 1, § 1a i § 2 oraz art. 257 p.p.s.a. Skarżący został pouczony w piśmie przewodnim z dnia 11 maja 2018 r., do którego załączono w/w formularz urzędowy. Przesyłkę zawierającą urzędowy formularz PPF oraz pismo przewodnie z dnia 11 maja 2018 r. doręczono Skarżącemu w dniu 30 maja 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy sądowej (k. 43). Skoro zatem doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło w dniu 30 maja 2018 r., to siedmiodniowy termin na wniesienie wniosku o przyznanie prawa pomocy na przesłanym urzędowym formularzu PPF upłynął w dniu 6 czerwca 2018 r. W tak zakreślonym terminie Skarżący nie przedłożył wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na formularzu urzędowym. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 6 czerwca 2018 r. W związku z powyższym, zasadnie w ocenie Sądu, referendarz sądowy wydał w dniu 26 czerwca 2018 r. zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 257 p.p.s.a. jako niesporządzonego na urzędowym formularzu. W świetle powyższego jako niezasadne jawią się podniesione w sprzeciwie zarzuty Skarżącego, że przyznanie pomocy prawnej nie jest uzależnione od wypełnienia formularza, a żądanie jego wypełnienia nie ma podstawy prawnej i prowadzi do ograniczenia praw wnioskodawcy. Sąd wskazuje, iż przywołane powyżej przepisy stanowią podstawę prawną do żądania wypełnienia przez wnioskującego o przyznanie prawa pomocy stosownego formularza urzędowego, który w celu wykonania powyższego warunku został Skarżącemu przesłany. Natomiast niewypełnienie formularza urzędowego obliguje referendarza sądowego rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy do jego pozostawienia bez rozpoznania, z uwagi na przytoczone powyżej przepisy. Nie ma zatem racji Skarżący, że wypełnienie formularza jest jedynie czynnością techniczną, od której nie zależy przyznanie prawa pomocy. Wręcz przeciwnie – wypełnienie formularza urzędowego jest warunkiem przyjęcia wniosku o przyznanie prawa pomocy do rozpatrzenia przez referendarza sądowego. Pomimo, że w istocie obiektywna sytuacja materialna wnioskodawcy przesądza o przyznaniu bądź nie prawa pomocy, to warunkiem niezbędnym jest jej opisanie na urzędowym formularzu. Niezrozumiałe są przy tym zarzuty niemożności wypełnienia przez spółkę formularza urzędowego PPPr, w sytuacji gdy Skarżący jest osobą fizyczną i jako taka występuje w niniejszym postępowaniu sądowo-administracyjnym oraz został mu prawidłowo przesłany formularz urzędowy PPF (co wynika zarówno z zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału tut. Sądu z dnia 10 maja 2018 r., pisma przewodniego z dnia 11 maja 2018 r. przekazującego formularz urzędowy do wypełnienia oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru tejże przesyłki). W związku z przedstawionymi powyżej okolicznościami, przemawiającymi za pozostawieniem bez rozpoznania niesporządzonego na urzędowym formularzu wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło