I SA/Gd 1668/14

Dnia 3 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 października 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych postanawia: odrzucić skargę. K. N. – dalej jako "Skarżący", prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 października 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2015 r. Skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, z pouczeniem, że nieuzupełnienie braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 9 stycznia 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 18 akt), a więc termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął z dniem 16 stycznia 2015 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu, a tym samym nie usunął braków formalnych skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, za które niewątpliwie należy uznać niezłożenie żądanego oświadczenia. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 punkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.