I SA/Gd 1669/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 22 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 września 2017 r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 34 § 1 i 2 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1201 – dalej jako "u.p.e.a.") oraz art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257), po rozpatrzeniu zarzutów A. C. (dalej jako "Skarżący") dot. tytułu wykonawczego [...] z dnia 12 czerwca 2017 r., uznał zarzut błędu co do osoby zobowiązanej za nieuzasadniony. W przedmiotowym postanowieniu Wojewoda [...] zawarł pouczenie o przysługującej stronie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Wojewody [...] w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Pismem z dnia 8 listopada 2017 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w postanowienie z dnia 22 września 2017 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając naruszenie przepisów mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 33 § 1 pkt 4 u.p.e.a. poprzez uznanie, że nie wystąpił błąd co do osoby zobowiązanej, co skutkowało wszczęciem i prowadzeniem przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. egzekucji w stosunku do osoby niebędącej zobowiązanym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Zakres tej kontroli wyznacza treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie "P.p.s.a."), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. Zgodnie z § 2 pkt 3 przywołanego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W ocenie Sądu, w świetle art. 3 § 2 pkt 3 in fine P.p.s.a., na postanowienie Wojewody [...] w niniejszej sprawie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Jest to bowiem postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Zaskarżony akt nie podlega zatem kontroli sądowoadministracyjnej. Sąd dostrzega, że Skarżący wniósł skargę kierując się pouczeniem organu zawartym w zaskarżonym postanowieniu, które to pouczenie było nieprawidłowe. Jednakże błędne pouczenie organu nie zmienia obowiązujących przepisów, a więc nie przesądza o możliwości złożenia skargi na postanowienie, które, zgodnie z obowiązującymi regulacjami, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Biorąc pod uwagę fakt, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił. Z uwagi na treść przepisu art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., nie uwzględniono wniosku o zwrot kosztów postępowania w postaci opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, bowiem w przypadku odrzucenia pisma sąd z urzędu zwraca stronie jedynie cały uiszczony wpis. Nie istnieje możliwość zwrotu innych niż wpis kosztów postępowania, w sytuacji odrzucenia skargi.