I SA/Gd 1689/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2017 postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 15 stycznia 2018 r., skarżąca H. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), wynika, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w wysokości 1.400 zł brutto. Wnioskodawczyni nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych ani wierzytelności, majątek wnioskodawczyni stanowi mieszkanie o powierzchni 45 m2 oraz samochód osobowy o wartości powyżej 5.000 zł (rok produkcji 2009). Wskazać należy, iż sytuacja finansowa wnioskodawczyni była już przedmiotem oceny m.in. w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 634/17 i I SA/Gd 963/17, w których postanowieniami z dnia 20 lipca 2017 r. i 9 sierpnia 2017 r. przyznano jej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W ocenie referendarza sądowego zawarte we wniosku informacje pozwalają uznać, iż wnioskodawczyni nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania również w niniejszej sprawie. Świadczy o tym w szczególności wysokość dochodu, którym dysponuje wnioskodawczyni, oraz brak zasobów pieniężnych. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.