I SA/Gd 1691/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. K. i S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008-2016 postanawia: przyznać skarżącym prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem zawartym w skardze, a następnie wnioskami złożonymi na urzędowych formularzach PPF, skarżący J. i S. małżonkowie K. zwrócili się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Na podstawie oświadczeń złożonych przez skarżących o ich stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do nich dokumentów (kopii decyzji ZUS z dnia 1 marca 2017 r. o waloryzacji emerytury skarżącej; zestawienia operacji dokonanych na rachunku bankowym skarżącego w okresie od 1 września do 22 grudnia 2017 r.; paragonów za zakup leków; dowodów opłat poniesionych za energię elektryczną, gaz, wodę i ścieki, wywóz odpadów, ubezpieczenie, telewizję i internet, dzierżawę gruntu oraz podatek od nieruchomości; dodatkowych oświadczeń), referendarz sądowy ustalił, że skarżący są właścicielami działki o powierzchni 189 m2, zabudowanej domem o powierzchni 152 m2 oraz oranżerią o powierzchni 22,27 m2 – wartość rynkowa nieruchomości wynosi 250.000 zł oraz samochodu osobowego marki [...] z 2006 r. o wartości 5.100 zł. Innego majątku nie posiadają. Skarżący utrzymują się wyłącznie z emerytur, których łączna miesięczna wysokość w we wrześniu i październiku 2017 r. wyniosła po 3.485,75 zł, w listopadzie 2017 r. – 3.704,98 zł a w grudniu 2017 r. – 3.595,37 zł. Zatem średni miesięczny dochód małżonków w ww. okresie wyniósł 3.567,96 zł. Skarżący na stałe wydatki, których wysokość udokumentowali, przeznaczają średnio kwotę około 850 zł miesięcznie. Ponoszą także wydatki na opłaty za telefony (około 100 zł miesięcznie), przegląd samochodu (100 zł rocznie), zakup paliwa (200 zł miesięcznie), koszty remontu domu i eksploatacji samochodu (około 500 zł), których wysokość podana przez skarżących w dodatkowych oświadczeniach nie budzi wątpliwości orzekającego. Pozostałą część dochodów skarżący przeznaczają na wyżywienie, zakup środków czystości i higieny, odzieży, obuwia i inne wydatki związane z zaspokojeniem swoich bieżących potrzeb bytowych. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części i z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.