I SA/Gd 1699/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 3 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy uiszczony od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych). M.B. (dalej: skarżący) wystąpił w dniu 15 maja 2015 r. do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej, upoważniony przez Ministra Finansów, wydał w dniu 3 sierpnia 2015r. interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko skarżącego przedstawione w powyższym wniosku za nieprawidłowe. Interpretacja powyższa została doręczona skarżącemu, wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w dniu 7 sierpnia 2015 r. Pismem nadanym na poczcie w dniu 19 sierpnia 2015 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Odmowna odpowiedź organu na powyższe wezwanie doręczona została skarżącemu w dniu 9 września 2015 r. W dniu 10 października 2015 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną powyżej interpretację indywidualną z dnia 3 sierpnia 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Poza tym art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi, że jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się albo mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, termin ten wynosi 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, która to odpowiedź została mu doręczona w dniu 9 września 2015 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, została ona odebrana przez dorosłego domownika, który podjął się jej oddania adresatowi, czyli skarżącemu. Doręczenie takie jest skuteczne w świetle art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613). W tej sytuacji termin do wniesienia do Sądu skargi upłynął w dniu 9 października 2015 r. Natomiast skarżący nadał skargę do Sadu za pośrednictwem poczty dopiero w dniu 10 października 2015 r., a zatem po upływie wskazanego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 P.p.s.a orzeczono, jak w pkt 1 sentencji. Jednocześnie na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd w punkcie drugim postanowienia orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi podlegającej odrzuceniu.