I SA/Gd 171/25
PostanowienieWSA w Gdańsku2026-06-17
Skład orzekający: Sędzia WSA Marek Kraus
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna sporządzona przez Prezesa Zarządu spółki, który nie jest adwokatem, radcą prawnym ani inną osobą uprawnioną do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej, podlega odrzuceniu, mimo wniosku o przyznanie prawa pomocy?Ratio decidendi
Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogu sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 PPSA, jeśli strona nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie. Odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika skutkuje tym, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku, która nie została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika. WSA wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych. Spółka złożyła podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej przez Prezesa Zarządu, ale jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w celu ustanowienia radcy prawnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie odmówiony. Spółka nie złożyła skargi kasacyjnej spełniającej wymogi formalne po odmowie przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 171/25 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.318.5.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia ceny nabycia postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 171/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.318.5.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia ceny nabycia, oddalił skargę Skarżącej.
Doręczenie Stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 8 października 2025 r.
W ustawowym terminie Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie pełnomocnika z urzędu w celu spełnienia wymogu adwokacko-radcowskiego związanego z postępowaniem wywołanym skargą kasacyjną.
W wykonaniu zarządzenia Zastępy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w dniu 20 listopada 2025 r. przesłano do Strony wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Korespondencja została doręczona w dniu 3 grudnia 2025 r.
Przesyłką nadaną w dniu 8 grudnia 2025 r. w placówce pocztowej, Strona skarżąca uzupełniła powyższy brak formalny, poprzez złożenie skargi kasacyjnej podpisanej przez Prezesa Zarządu Spółki.
Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie sygn. akt I SA/Gd 171/25, Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 lutego 2026 r. sygn. akt I SPP/Gd 247/25 odmówił Stronie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Po doręczeniu odpisu ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem, Skarżący
w terminie ustawowym złożył sprzeciw, po rozpoznaniu którego postanowieniem z dnia 31 marca 2026 r. sygn. akt I SPP/Gd 247/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Doręczenie wskazanego rozstrzygnięcia nastąpiło w dniu 21 kwietnia 2026 r.
Od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w ww. przedmiocie w terminie ustawowym do wniesienia skargi kasacyjnej, Skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej odpowiadającej wymogom sporządzenia jej zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skargę kasacyjną Strony skarżącej należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności
w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych
i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3).
Z kolei według treści art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna również zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna też czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie
o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2).
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz art. 47 p.p.s.a.. Jednym z podstawowych elementów które ustawodawca wymienia jest, że każde pismo powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4).
Zgodnie z kolei z art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, iż przed przekazaniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest dokonać badania ww. pisma pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków, wzywa do ich usunięcia w zakreślonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Zatem, przepisy p.p.s.a. obligują sąd do wezwania o usunięcie braków skargi kasacyjnej, która nie spełnia wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie, w dniu 8 października 2025 r. Stronie skarżącej został doręczony odpis wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej.
W terminie zakreślonym ustawowo, Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku z wnioskiem o przyznanie jej pełnomocnika z urzędu w celu spełnienia wymogu adwokacko-radcowskiego związanego z postępowaniem wywołanym skargą kasacyjną, jednakże nadesłany egzemplarz skargi kasacyjnej nie zawierał podpisu. W związku z tym, że skarga kasacyjna nie spełniała wymagań przewidzianych w art. 176 § 2 p.p.s.a., Strona została wezwana do usunięcia braków formalnych poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Strona skarżąca w wyznaczonym terminie nadesłała podpisany egzemplarz skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Stosownie do art. 177 § 3 p.p.s.a., w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Natomiast w przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego na wniosek, o którym mowa w § 3, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie
- wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie (art. 177 § 6 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, wniesiona przez Skarżącą w dniu 10 listopada 2025 r. skarga kasacyjna (w dacie nadania przesyłki w placówce pocztowej) nie odpowiada wymogom jej sporządzenia zgodnie z przymusem adwokacko – radcowskim. Powyższa skarga kasacyjna została podpisana przez M. T., pełniącą funkcję Prezesa Zarządu spółki i z akt sprawy nie wynika, by osoba ta była adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Z okoliczności sprawy nie wynika również, by osoba podpisująca skargę kasacyjną należała do osób wymienionych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia.
Powyższe oznacza zatem, że wniesiona skarga kasacyjna znajdująca się w aktach sprawy, została sporządzona w sposób nieodpowiadający wymogom wynikającym z art. 175 § 1 p.p.s.a. Treść pouczenia, które Stronie zostało doręczone wraz z odpisem wyroku z uzasadnieniem jednoznacznie wskazuje na powyższy wymóg oraz skutki prawne jego niedochowania.
Z kolei, po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie sygn. akt I SA/Gd 171/25, Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 lutego 2026 r. sygn. akt I SPP/Gd 247/25 odmówił Stronie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Po doręczeniu odpisu ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem, Skarżący w terminie ustawowym złożył sprzeciw, po rozpoznaniu którego postanowieniem z dnia 31 marca 2026 r. sygn. akt I SPP/Gd 247/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Doręczenie wskazanego rozstrzygnięcia nastąpiło w dniu 21 kwietnia 2026 r.
Zatem bieg 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez Stronę od wyroku wydanego w niniejszej sprawie, spełniającej wymóg jej sporządzenia zgodnie z przymusem adwokacko-radcowskim, rozpoczął się od dnia doręczenia ww. postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy tj. od dnia 21 kwietnia 2026 r.
Od dnia doręczenia postanowienia kończącego ww. postępowanie w terminie ustawowym do wniesienia skargi kasacyjnej, Skarżąca nie złożyła skargi kasacyjnej odpowiadającej wymogom jej sporządzenia zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 175 § 1 p.p.s.a. Z kolei upływ terminu na złożenie skargi kasacyjnej sporządzonej z zachowaniem wymogów związanych z przymusem adwokacko-radcowskim nastąpił z dniem 21 maja 2026 r. (w dzień powszechni).
Skoro zatem nie wniesiono skargi kasacyjnej spełniającej wymogi art. 175 § 1 p.p.s.a., a wniesiona w dniu 10 listopada 2025 r. skarga kasacyjna nie odpowiada powyższemu, to tym samym stwierdzić należało, że w sprawie ziściły się przesłanki do jej odrzucenia.
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175
§ 1 p.p.s.a. oraz art. 177 § 1 i § 6 orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło