I SA/Gd 1731/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji indywidualnej. I SA/Gd 1731/13 UZASADNIENIE Pełnomocnik skarżącej spółki w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na interpretację indywidualną z [...] wniósł o wstrzymanie jej wykonania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że zastosowanie się do stanowiska Ministra Finansów i konieczność uiszczenia – zdaniem pełnomocnika – nienależnego podatku, będącego znacznym obciążeniem, wpłynie negatywnie na płynność finansową spółki. W ocenie pełnomocnika można z dużym prawdopodobieństwem przyjąć, że przedstawiona w skardze argumentacja spowoduje uchylenie zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: I. Zgodnie z art. 61 § 1 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności; z mocy § 2 art. 61 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi: 1) na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; 2) na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie aktu lub czynności w całości lub w części; 3) na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej – właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Jak wynika z brzmienia wyżej wymienionego przepisu strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym może domagać się udzielenia ochrony tymczasowej, przy czym ustawodawca nie określił pozytywnych przesłanek uzasadniających wstrzymanie; wskazał jedynie w § 2 pkt 1 i 3 P.p.s.a. kiedy wstrzymanie nie jest dopuszczalne; w pozostałych przypadkach mamy do czynienia z uznaniem administracyjnym. Wskazać również należy, iż dyspozycja art. 61 P.p.s.a. rozróżnia wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ administracyjny i przez sąd. Jeżeli w podstawie prawnej wniosku, zawartego w skardze, przyjęto art. 61 § 2 P.p.s.a. – jak w niniejszej sprawie – to wniosek o wstrzymanie wykonania powinien zostać rozpoznany przez organ; brak rozpoznania wniosku spowodował, iż w niniejszej sprawie wniosek ten zostaje rozpoznany przez Sąd, ale w ramach wskazanej podstawy prawnej, tj. w ramach art. 61 § 2 pkt 2 P.p.s.a. II. Możliwość wstrzymania istnieje w przypadkach, w których akt lub czynność, będąca przedmiotem kontroli sądu, podlega wykonaniu. Innymi słowy przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o jakiej mowa m.in. w przywołanym przez pełnomocnika strony art. 61 § 2 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie lub doprowadzenie, również w trybie egzekucji, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie; tym samym nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy akt wymaga też wykonania. Zdaniem Sądu nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów, które dla sprowadzenia stanu prawnego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych, jak w przypadku wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w rozumieniu 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej jako O.p.). P. Tarno w komentarzu do prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazał, iż w rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; LexisNexis, W-wa, 2005, strona 295; również T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, strona 146, Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z 23 stycznia 1997r. w sprawie SAlRz 1382/96, OSP 1998, z.3, poz. 54). W niniejszej sprawie Sąd ma rozstrzygnąć skargę na interpretację indywidualną, która jako taka nie kreuje obowiązków lub uprawnień konkretnych podmiotów, nie można tym samym mówić o jej wykonaniu. Jak stanowi bowiem art. 14 c zdanie 1 O.p., interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. III. Skoro wniosek o wstrzymanie wykonania nie został uzasadniony dyspozycją art. 61 § 3 P.p.s.a., to Sąd nie dokonuje ocen zamkniętego katalogu przesłanek pozytywnych, w tym czy istnieje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji gdyby strona postanowiła uregulować podatek dochodowy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 2 pkt 2 a contrario P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.