I SA/Gd 1739/16

Dnia 8 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 czerwca 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 czerwca 2016 r. nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania Ł. S. - dalej jako "Skarżący", reprezentowany przez adwokata, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej jako "Naczelnik US") z dnia 30 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na wstępie ustalenia zatem wymaga, czy objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja Naczelnika US z dnia 30 czerwca 2016 r. jest aktem podjętym w granicach danej sprawy. Podkreślić należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2016 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 30 czerwca 2016 r. W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że w kwestii sprawy w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów lub czynności ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej znaczeniu materialnoprawnym, której tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją Tadeusza Wosia, wydanie 4, str. 433). Jednocześnie jednak w postanowieniu z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt OZ 138/12 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ drugiej instancji, a postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Natomiast w postanowieniu z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 132/12, NSA stwierdził, że wstrzymaniu podlegają tylko takie decyzje, które podjęte są w postępowaniach prowadzonych w "granicach danej sprawy", a granice te wyznaczone są przez przedmiot sądowej kontroli. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzja Naczelnika US z dnia 30 czerwca 2016 r. objęta wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania nie mieści się w "granicach danej sprawy". Zaskarżone bowiem zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2016 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 30 czerwca 2016 r. Decyzja ta, wydana została faktycznie w ramach szeroko rozumianej "jednej sprawy", to jednak przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest wyłącznie ocena zgodności z prawem postanowienia organu drugiej instancji w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Oznacza to, że sąd w niniejszej sprawie nie ma podstaw prawnych do orzekania zarówno o legalności merytorycznej decyzji Naczelnika US z dnia 30 czerwca 2016 r. jak i o wykonalności (niewykonalności) tej decyzji . Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania wskazanej decyzji nie przesądza o zasadności skargi. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.