I SA/Gd 1740/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku wniosku J. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania za 2016 r. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 października 2017 r. w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego za 2017 r. z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi upływał bowiem z dniu 29 listopada 2017 r. a skargę wniesiono w dniu 2 grudnia 2017 r. Odpis niniejszego postanowienia został skarżącemu doręczony w dniu 13 lutego 2018 r. Pismem z dnia 20 lutego 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że uchybienie termonowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Skarżący wyjaśnił, że jest osobą cierpiącą na depresję, a w terminie do wniesienia skargi choroba nasiliła się, wskutek czego nie był w stanie podejmować jakichkolwiek czynności procesowych. Do wniosku skarżący przedłożył kserokopię zaświadczenia lekarskiego wydanego przez lekarza psychiatrę opisującego przebieg leczenia. Z zaświadczenia wynika, że w aktualnym stanie zdrowia psychicznego skarżący wymaga leczenia specjalistycznego. Ponadto skarżący dołączył pisemne zeznanie E. R. na okoliczność stanu, w jakim znajdował się w okresie bezpośrednio poprzedzającym upływ terminu od wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Wskazania wymaga, że brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia bądź też jego braku, sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też – przeciwnie – wykazała się niedostateczną dbałością. Mając na uwadze zawartą we wniosku argumentację, w ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał chorobę, której objawy bezpośrednio przyczyniły się do niemożności skutecznego wniesienia skargi. Okoliczność złego stanu zdrowia została przez wnioskodawcę potwierdzona kserokopią zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, że od 1988 r. skarżący znajduje się pod opieką poradni psychiatryczno-psychologicznej (z przerwą w latach 1995-2014), a jego stan zdrowia wymaga leczenia specjalistycznego. Opisany we wniosku stan uniemożliwiający skarżącemu nadanie skargi w terminie został ponadto uprawdopodobniony pisemnym oświadczeniem bliskiej mu osoby, z którego wynika, że w okresie przed 25 listopada 2017 r. ze skarżącym nie było kontaktu, w dniu 25 listopada 2017 r. skarżący nie wstawał z łóżka, nie chciał kontaktować się z odwiedzającymi go osobami. Było to związane z nawrotem depresji, która to choroba upośledza zdolność oceny rzeczywistości i działania. Skarżący zachował przewidziany przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. termin do złożenia wniosku. W okolicznościach sprawy przyjąć bowiem należało, że skarżący powziął wiedzę odnośnie uchybienia terminowi do wniesie skargi z chwilą doręczenia mu postanowienia o odrzuceniu skargi, co miało miejsce 13 lutego 2018 r. Przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu został nadany w dniu 20 lutego 2018 r., tj. z zachowaniem siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a., tzn. strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy, a jednocześnie dopełniła czynności, dla której zakreślony był termin, tj. wniosła skargę. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł o przywróceniu terminu do wniesienia skargi.