I SA/Gd 1752/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi ,,A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na informację Zarządu Województwa z dnia 9 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę. "A" Sp. z o. o. (dalej jako "Spółka", "skarżąca") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach konkursu dla Poddziałania 2.2.1 (nabór od 01.02.2016 r. do 15.03.2016 r.). Przedmiotowy konkurs przeprowadzany był na podstawie Regulaminu konkursu nr [...] (wersja z dnia 29.12.2015 r.) stanowiącego Załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 29.12.2015 r., zmienionego następnie Regulaminem konkursu nr [...] (wersja z dnia 04.02.2016 r.) stanowiącym Załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 04.02.2016 r. oraz w oparciu o Zasady wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 (z dnia 22.12.2015 r.) stanowiące Załącznik nr 2 do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 22.12.2015 r. Zgodnie z informacją dotyczącą konkursu, rozstrzygnięcie powinno nastąpić w terminie do dnia 31.08.2016 r. Pismem z dnia 12.05.2016 r. skarżąca została poinformowana, iż w wyniku przeprowadzonej weryfikacji wymogów formalnych przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu został zweryfikowany pozytywnie i zakwalifikowany do oceny przez Komisję Oceny Projektów. Pismem z dnia 10.06.2016 r. skarżąca została poinformowana, iż w wyniku przeprowadzonej oceny formalnej przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu uzyskał pozytywną ocenę formalną i został zakwalifikowany do oceny wykonalności. Zgodnie z podrozdziałem 3.7.1.3 Etapy oceny i wyboru projektów do dofinansowania Zasad wdrażania RPO WP na lata 2014-2020 oraz z pkt 7.2 Etap oceny wykonalności Regulaminu konkursu, ocena wykonalności powinna zostać przeprowadzona w terminie nie dłuższym niż 45 dni kalendarzowych od dnia zakończenia oceny formalnej. Pismem z dnia 20.09.2016 r. skarżąca została poinformowana, iż w wyniku przeprowadzonej oceny wykonalności przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu uzyskał negatywną ocenę wykonalności i nie został zakwalifikowany do oceny strategicznej I stopnia. W uzasadnieniu podano, iż wniosek nie spełnił następujących kryteriów wykonalności: A.2 Zakres rzeczowy projektu, B. 1 Nakłady na realizację projektu, B.2 Założenia do analiz, B.3 Analiza finansowa projektu. Po rozpatrzeniu protestu od powyższej negatywnej oceny wykonalności organ po ponownej analizie dokumentacji aplikacyjnej oraz po zapoznaniu się z argumentacją wnioskodawcy uznał za spełnione kryteria: A.2 Zakres rzeczowy projektu, B. 1 Nakłady na realizację projektu oraz B.2 Założenia do analiz. Odnośnie natomiast kryterium B.3 Analiza finansowa projektu wskazano, że w piśmie informującym o negatywnej ocenie wykonalności wyjaśniono wnioskodawcy, że nie wskazał wskaźników NPV oraz IRR przez co nie potwierdził finansowej efektywności projektu. Ponadto wskazano, że realizację przedmiotowego projektu założono w oparciu o niewłaściwy program pomocowy, ponieważ zgodnie z Rozporządzeniem MIiR z dnia 03.09.2015 r., w sprawie udzielenia RPI w ramach celu tematycznego 3 (...) wydanego w oparciu o art. 14 rozporządzenia KE nr 651/2014 nie można udzielić pomocy wspierającej działalność w sektorze transportu i związanej z nim infrastruktury. W informacji o nieuwzględnieniu protestu Instytucja Pośrednicząca w odniesieniu do pierwszego ze wskazanych wyżej zarzutów uznała przedmiotowe kryterium za spełnione. W odniesieniu do drugiego zarzutu, Instytucja powtórzyła, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego (rejestr PKD, informację wnioskodawcy o prowadzonej działalności transportowej, informacje ze strony internetowej Spółki i przedłożonych dokumentów finansowych) ustalono, iż wnioskodawca prowadzi działalność transportową i z tego względu protest nie został uwzględniony. Na powyższą informację o nieuwzględnieniu protestu strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zaskarżając rozstrzygnięcie organu w części, w której Instytucja Pośrednicząca uznała, że skarżąca prowadzi działalność transportową przez co nie jest możliwe udzielenie Regionalnej Pomocy Inwestycyjnej w oparciu o regulacje wydane na podstawie art. 14 rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 651/2014 i wyniku czego protest nie został uwzględniony, zarzucając naruszenie następujących norm prawa materialnego: 1. art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 - poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy poprzez nierzetelne i stronnicze przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania, w wyniku czego strona przeciwna niesłusznie uznała, iż skarżąca prowadzi działalność transportową, która to działalność nie może być wspierana w ramach Regionalnej Pomocy Inwestycyjnej, przy jednoczesnym udzieleniu dofinansowania co najmniej trzem podmiotom realizującym projekty z zakresu transportu, które to podmioty faktycznie prowadzą działalność gospodarczą w ww. zakresie; 2. Wytycznych dotyczących udzielania zamówień publicznych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 stanowiących Załącznik nr 9 do Zasad wdrażania RPO WP 2014-2020 wydanych na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 oraz pkt 7 rozdziału 4 Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 kwietnia 2015 r. w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 - poprzez naruszenie opisanych w rozdziale 4 ww. Wytycznych zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców oraz zasady bezstronności i obiektywizmu; 3 art. 32 Konstytucji RP - poprzez nierówne potraktowanie skarżącej z przyczyn opisanych w pkt 1 powyżej; oraz naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 4. Regulaminu Konkursu numer [...] stanowiącego załącznik do uchwały nr1345/102/15 Zarządu Województwa z dnia 29 grudnia 2015 r. poprzez: (a) dokonanie oceny przedmiotu działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą na ostatnim etapie oceny wnioskodawców, tj. na etapie oceny strategicznej gdy ocena ta winna zostać wykonana na etapach wcześniejszych, tj. na etapie oceny formalnej i/lub oceny wykonalności; (b) nieskorzystanie z uprawnienia przewidzianego przez pkt 9.4 ww. Regulaminu, tj. niezgłoszenie przez członków KOP dokonujących oceny projektów potrzeby indywidualnego spotkania ze skarżącą w celu uzyskania dodatkowych wyjaśnień odnośnie ocenianego przez nich projektu zgłoszonego przez stronę. W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie że ocena projektu zgłoszonego przez stronę została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez stronę przeciwną i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, Instytucja Pośrednicząca, podtrzymując stanowisko w sprawie, wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 217) - dalej: u.z.r.p.s., które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 u.z.r.p.s. Skarga jest niezasadna. Spór w sprawie dotyczy negatywnej oceny, złożonego przez skarżącą wniosku o dofinansowanie. Sąd rozpatrujący sprawę podziela stanowisko Instytucji Pośredniczącej, że projekt strony nie spełnił warunków dopuszczalności udzielenia pomocy publicznej. W ramach RPO WP 2014-2020 dla projektów objętych regułami dotyczącymi pomocy publicznej udzielana jest przede wszystkim pomoc de minimis oraz pomoc podlegająca tzw. wyłączeniom blokowym. By mogły być udzielone te rodzaje pomocy, muszą być spełnione warunki określone w aktach prawnych (polskich i unijnych), omówionych poniżej. Po ich spełnieniu pomoc może być udzielona bez konieczności dokonywania notyfikacji Komisji Europejskiej. W przypadku tzw. wyłączeń blokowych możliwość taką daje rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych - rozporządzenie Komisji (UE) z dnia 17 czerwca 2014 r. nr 651/2014 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014 r., s. 1) (dalej: GBER). W oparciu o art. 14 tego rozporządzenia wydane zostało m.in. rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach celu tematycznego 3 w zakresie wzmacniania konkurencyjności mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1377) tj. program pomocowy, w ramach którego miała zostać udzielona pomoc publiczna na realizację projektu skarżącej, zgodnie z jej wnioskiem. Stosownie do treści art. 13 lit. a) GBER nie jest możliwe udzielanie regionalnej pomocy inwestycyjnej wspierającej działalność w sektorze transportu i związanej z nim infrastruktury. Ponadto, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi pomocy publicznej (stanowiącymi załącznik nr 6 do Zasad wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 - dalej: Zasady Wdrażania): "infrastruktura związana z sektorem transportu rozumiana jest szeroko, jako wszelka infrastruktura, która jest konieczna i używana do dostarczania usług transportowych. Pojęcie to jest szersze niż tylko infrastruktura wchodząca ściśle w zakres działalności transportowej z klasyfikacji NACE. Można podać następujące przykłady: - infrastruktura niezbędna do obsługi transportu multimodalnego, w tym np. parkingi, rampy, place składowe i przeładunkowe, drogi wewnętrzne, tory kolejowe, magazyny; - wyposażenie terminali (np. dźwigi, żurawie samochodowe, wozy podnośnikowe, lokomotywy manewrowe, bramowe suwnice kontenerowe). Wobec powyższego zadaniem Instytucji Pośredniczącej było dokonanie oceny czy działalność prowadzoną przez skarżącą należy zaklasyfikować jako dotyczącą sektora transportowego, a po drugie, czy przedmiot projektu skarżącej tj. elektroniczna platforma z pakietem usług działająca w chmurze, mobilne urządzenia pomiarowe montowane na dowolnych środkach transportu oraz aplikacje mobilne dla kierowców, stanowi "infrastrukturę związaną z transportem". W ocenie Sądu członkowie Komisji Oceny Projektów zasadnie uznali, że skarżąca prowadzi działalność transportową. Z informacji zawartych w KRS wynika, że przedmiotem pozostałej działalności skarżącej, jest również transport drogowy towarów (PKP 49.41.Z), transport morski i przybrzeżny towarów (PKD 50.20.Z), transport wodny śródlądowy towarów (PKD. 50.40.Z), transport lotniczy towarów (PKD 51.21.Z.). Ponadto w załączonych przez wnioskodawcę dokumentach finansowych, zawarte są informację, które potwierdzają prowadzenie działalności transportowej a mianowicie: w bilansie za rok 2015 w aktywach skarżąca wykazuje środki transportu na - kwotę blisko 2 mln zł, opinia niezależnego biegłego rewidenta oraz raport uzupełniający z badania jednostkowego sprawozdania finansowego Spółki za rok 2015, z której wynika, iż: "Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie usług transportowo - spedycyjnych." (str. 5), "Istotną pozycją są również rzeczowe aktywa trwałe, których wartość wzrosła z poziomu 1 546,7 tys. zł w roku poprzedzającym do poziomu 2 141,6 tys zł. w związku z przyjęciem do użytkowania środków transportu, które Spółka użytkuje na podstawie umów leasingu finansowego." (str. 13), wprowadzenie do sprawozdania finansowego za 2014 r., z którego wynika, iż "przedmiotem działalności spółki jest transport drogowy towarów, transport morski i przybrzeżny towarów, transport wodny śródlądowy towarów, transport lotniczy towarów..." dodatkowe informacje i objaśnienia do bilansu (dot. roku 2014), z których wynika, iż: - "firma posiada środki transportu używane na podstawie umów leasingu operacyjnego o szacowanej wartości na dzień 31.12.2014 r. - 336 932,18 zł. (nota I.3) - czynsz inicjalny z tyt. umów leasingowych stan na początek roku obrotowego 115 381,87 zł, koniec roku obrotowego 71 335,45 zł. (nota 1.6) - OC przewoźnika drogowego stan na początek roku obrotowego 9 200,00 zł, koniec roku obrotowego 9 200,00 zł. (nota 1.6)." Również w dokumentacji aplikacyjnej skarżąca kilkukrotnie przedstawiła informację, która świadczy o prowadzonej działalności transportowej. Np.: 1. "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością to firma transportowo - logistyczna, która świadczy usługi w zakresie transportu lądowego, morskiego, lotniczego, przewozów intermodalnych oraz obsługi celnej." 2. "Poszczególne działy w ramach struktury firmy specjalizują się w: organizacji przewozów intermodalnych, transporcie drogowym kontenerowym (realizowane własnym taborem), transporcie ładunków ponadgabarytowych (projekt cargo), ..." 3. "firma wyróżnia się indywidualnym podejściem do każdego klienta oraz kompleksową obsługą, która pozwala na długotrwałą współpracę w zakresie usług transportowo-logistycznych. " Ponadto na stronie internetowej Spółki, skarżąca prezentuje swoją ofertę a zakres transportu drogowego wskazano w następujący sposób: "Transport drogowy Firma "A" oferuje kompleksową obsługę ładunków w transporcie drogowym. Zakres naszej działalności obejmuje: - eksport i import w systemie drzwi-drzwi w oparciu o renomowanych podwykonawców do/z dowolnego miejsca w Europie - transport międzynarodowy i krajowy - każdy rodzaj transportu: plandeki, chłodnie, skrzynie, zestawy, megi, jumbo... - przesyłki całopojazdowe, częściowe, priorytetowe (od palet po duże ładunki) - przesyłki ekspresowe na dedykowane małe auta (1 - 3,5 - 5 ton ładowności) - przeładunki (również dźwigiem), transporty po centrach metropolii, transport wywrotkami oraz specjalistyczny transport drogowy - obsługę celną - indywidualne podejście do kontaktów z zleceniodawcą to jest przypisanie opiekuna operacyjnego - monitoring przesyłki na każdym z etapów realizacji zlecenia - koordynację działań w odniesieniu do stron trzecich uczestniczących w procesie obsługi towarów (odpowiednie służby, terminale przeładunkowe) - na życzenie ubezpieczenie cargo. Specjalizujemy się w następujących kierunkach: Włochy, Turcja , Rosja, Portugalia, Hiszpania, Niemcy, Benelux, Grecja, Rumunia, Bułgaria, Czechy, Ukraina (region Kijów), Serbia. Mamy duże doświadczenie w transporcie: automotive, stal, papier, chemia, branża spożywcza." Również zgodnie z informacjami zawartymi na stronie internetowej pod linkiem www.(...) znajdują się następujące stwierdzenia: ,,Firma "A" świadczy usługi transportowe w oparciu o własną flotę samochodową. Dzięki temu oferowane rozwiązania transportowe są bardzo konkurencyjne zarówno w zakresie cenowym jak i terytorialnym. Zakupione lub wynajęte kontenery dostarczone mogą być w każde miejsce w Polsce i Europie. W przypadku wykorzystywania zakupionych lub wynajętych kontenerów do transportu ładunków firma "A" zapewnia kompleksową obsługę transportową i logistyczną zarówno w odniesieniu do transportu drogowego jak i morskiego." Dodatkowo, również na stronie internetowej Spółki, pod linkiem http://www.(...) można przeczytać: "A", firma transportowo - logistyczna, świadczy usługi w zakresie transportu lądowego (własny tabor), morskiego, lotniczego, przewozów intermodalnych oraz obsługi celnej (własna agencja celna - certyfikat AEO). Od 2007 r. główną siedzibą firmy jest G. Stale powiększająca się sieć własnych biur w kraju i za granicą jest elementem strategii firmy umożliwiającym sprawną obsługę różnorodnych ładunków w relacjach krajowych i międzynarodowych. W naszej organizacji rozumiemy, że logistyka wymaga ścisłych procedur pamiętając jednocześnie o kreatywności i elastyczności." W ocenie Sądu słusznie uznała Instytucja Pośrednicząca, że jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność zarówno w sektorze transportu drogowego towarów, jak i w innych sektorach, dla których nie obowiązuje wykluczenie bądź ograniczenie, nie gwarantując jednocześnie zapewnienia rozdzielności rachunkowej dla każdej z prowadzonych rodzajów działalności gospodarczej, wówczas z punktu widzenia reguł dotyczących udzielania pomocy publicznej należy takie przedsiębiorstwo potraktować na zasadach obowiązujących dla przedsiębiorstwa z sektora transportowego. Tymczasem skarżąca oświadczenia dotyczącego rozdzielności rachunkowej nie przedłożyła. Powyższe rozważania należy odnieść także do zawartej w skardze sugestii, iż skarżąca jest firmą stricte spedycyjną zaś jej projekt dotyczy tylko i wyłącznie działalności spedycyjnej - albowiem celem umożliwienia zakwalifikowania projektu wnioskodawcy do objęcia pomocą publiczną w ramach wybranego przezeń wyłączenia blokowego winien on tak sformułować wniosek o dofinansowanie żeby wynikało z niego, że projekt dotyczy tylko i wyłącznie sektora niezwiązanego z transportem - czego jednak wnioskodawca nie uczynił. Ocena projektu przez Instytucję jest zaś dokonywana na podstawie danych z dokumentów przedstawionych przez stronę aplikującą o dofinansowanie i to obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że projekt wpisuje się w warunki udzielenia pomocy. W tym miejscu należy wskazać, iż wbrew twierdzeniom strony skarżącej, z przedłożonych przez nią dokumentów finansowych nie wynika, iż nie osiąga ona żadnych przychodów ze świadczenia usług transportowych, gdyż nie zawierają one podziału na usługi transportowe i spedycyjne, posługując się jedynie pojęciem usług lub towarów. Również argumenty zawarte w skardze, a dotyczące informacji zawartych na stronie internetowej skarżącej jakoby informacje te były jedynie "chwytem marketingowym" nie zasługują na uwzględnienie. W związku z uznaniem przez Instytucję Pośredniczącą, iż działalność prowadzoną przez skarżącą należy zaklasyfikować jako dotyczącą sektora transportowego, co Sąd w pełni akceptuje, zbadano następnie możliwość udzielenia pomocy publicznej dla przedłożonego we wniosku o dofinansowanie projektu w zależności od przeznaczenia, bądź nie, na działalność transportową w ramach tegoż projektu. Opierając się w tej mierze na zapisach dokumentacji projektowej (m.in. pkt A.7 wniosku o dofinansowanie oraz wskazane przez wnioskodawcę PKD właściwe dla realizowanego projektu), jak również mając na względzie dokonane ustalenia dotyczące prowadzenia przez skarżącą działalności także w sektorze transportu, zdaniem składu orzekającego, zasadnie stwierdzono, że uzyskanie elektronicznej platformy z pakietem usług działająca w chmurze, mobilne urządzenia pomiarowe montowane na dowolnych środkach transportu oraz aplikacje mobilne dla kierowców to infrastruktura z zakresu IT związana nierozerwalnie z transportem. Zdaniem samej skarżącej zresztą takie rozwiązanie "... zapewni ustandaryzowaną elektroniczną komunikację pomiędzy wnioskodawca, jej klientami, podwykonawcami oraz obiektami (środkami transportu, jednostkami ładunkowymi), które doprowadzi do poprawy bezpieczeństwa, zrównoważonego wykorzystania dostępnych zasobów transportowych oraz poprawy efektywności usług transportowo - logistycznych) świadczonych przez wnioskodawcę zarówno w kraju jak i poza jego granicami." Trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, że środki odwoławcze na etapie oceny wykonalności, dotyczyć mogą kwestii proceduralnych, przy czym za takie należy uznać niedotrzymanie zasad przeprowadzania oceny i jej dokonanie niezgodnie z kryteriami wyboru projektów (ujętymi w załączniku nr 8.3. do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WP 2014-2020 dotyczących danego Działania lub Poddziałania), regulaminem danego konkursu czy regulaminem pracy KOP oceniającej projekty dotacyjne realizowane w trybie konkursowym w ramach danego Działania lub Poddziałania - w sytuacji, gdy miało to bezpośredni wpływ na wynik oceny. Ograniczenie protestu od negatywnej oceny projektu na każdym z etapów jego oceny (w tym na etapie oceny wykonalności) do kwestii proceduralnych wynika z art. 54 ust. 2 pkt 5 ustawy wdrożeniowej. Zarzutem proceduralnym nie jest z pewnością polemika z dokonaną przez członków KOP oceną, jeżeli nie odnosi się do takich kwestii, jak na przykład złamanie zasad przeprowadzania oceny czy dokonanie jej niezgodnie z wymienionymi powyżej dokumentami, gdyż z oczywistych powodów będzie ona miała charakter subiektywny. Tymczasem do takiej polemiki właśnie sprowadzały się argumenty przedstawione przez skarżącą w złożonym proteście od oceny wykonalności. Z tego też powodu w zakresie kwestionowanego kryterium zasadnie Instytucja uznała zarzuty wnioskodawcy za niezasadne, bowiem w każdym z kryteriów ocena została właściwie uzasadniona przez ekspertów, a uzasadnienie to odpowiada informacjom zawartym nie tylko we wniosku o dofinansowanie projektu, ale także w jego załącznikach. Tym samym zdaniem Sądu nie ma przesłanek do uznania, iż w trakcie oceny powyższych kryteriów doszło do uchybień o charakterze proceduralnym. Podkreślenia wymaga fakt, iż oceny wykonalności przedmiotowego wniosku o dofinansowanie projektu dokonywało - zgodnie z obowiązującymi zasadami - odrębnie dwóch Członków KOP. Zasada ta ma na celu ograniczenie efektów subiektywnej oceny projektu przez poszczególnych Członków KOP, a w sytuacji dużej rozbieżności w ocenie powoływany jest dodatkowo Członek KOP. W przedmiotowym przypadku oceny Członków KOP nie wymagały jednak zastosowania tego trybu. Za nietrafny należy także uznać zarzut skarżącej dotyczący niewezwania jej do złożenia wyjaśnień/uzupełnień. Należy mieć bowiem na uwadze, że stosownie do zapisów regulaminu konkursu, Zasad Wdrażania oraz zgodnie ze wskazanym wyżej obowiązkiem odnoszącym się do prawidłowego wypełniania wniosków o dofinansowanie, zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter nieobowiązkowy i jest zasadne jedynie wówczas, gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe, co w przedmiotowej sprawie nie wystąpiło. Zatem, jeśli oceniający projekt dysponuje danymi, które jego zdaniem są wystarczające, do podjęcia rozstrzygnięcia to o takie dodatkowe wyjaśnienia czy informacje nie występuje. Jest to logiczne zważywszy na to że ocena projektu dokonywana jest przez Członków KOP, którzy wyrażają swoje stanowisko w stosownej opinii i z racji posiadania wiadomości specjalnych w określonych dziedzinach wiedzą jakie dane są niezbędne do jej wydania w określonym zakresie. W szczególności zaś należy mieć na względzie, iż procedura składania wyjaśnień nie może prowadzić do modyfikacji treści wniosku o dofinansowanie - stosownie do treści art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 listopada 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2014/11). Z całą natomiast pewnością niewezwanie skarżącej do złożenia wyjaśnień nie miało związku z podnoszonym przez nią brakiem czasu IP na ocenę wniosków. Zgodnie bowiem z treścią pkt 11.4 regulaminu konkursu termin rozstrzygnięcia konkursu ma charakter orientacyjny i uzależniony jest od faktycznej liczby złożonych projektów, której nie sposób oszacować na etapie organizowania konkursu. Natomiast zgodnie z regulaminem konkursu IP może w uzasadnionych przypadkach wydłużyć ocenę wniosków na każdym z etapów oceny. W przedmiotowym konkursie ocena wykonalności została przedłużona do 10 października 2016 roku więc był jeszcze czas, aby skierować ewentualną prośbę o wyjaśnienia, o ile byłyby one niezbędne do dokonania oceny wykonalności. Wobec powyższego zarzut skarżącej o nieskierowaniu do niej prośby o wyjaśnienia z powodu braku czasu na dokonanie oceny jest bezzasadny. Całkowicie nieuzasadniony jest również zarzut dokonywania oceny kwestionowanego kryterium na etapie oceny strategicznej I stopnia, gdyż wniosek został negatywnie oceniony na etapie oceny wykonalności i nie został w ogóle skierowany do etapu oceny strategicznej I stopnia. Również niezrozumiała jest podnoszona w skardze wątpliwość skarżącej odnośnie nieodrzucenia wniosku skarżącej jako działającej w sektorze transportowym już na etapie oceny formalnej bowiem zgodnie z systemem realizacji RPO WP 2014 2020, na który składają się m.in. ww. dokumenty ocena możliwości udzielenia projektowi pomocy publicznej w ramach regionalnej pomocy inwestycyjnej odbywa się na etapie oceny wykonalności i tak też było w analizowanym przypadku. Argumentacja skarżącej opierająca się na przyznaniu innym podmiotom dofinansowania jest również nietrafiona gdyż nie jest automatycznie wykluczona realizacja projektu w Poddziałaniu 2.2.1 przez podmiot prowadzący działalność w sektorze transportowym. Zależy to przede wszystkim od przedmiotu projektu, wybranego programu pomocowego, wybranego typu projektu oraz od możliwości ewentualnego księgowego rozdzielenia przedmiotu projektu od działalności transportowej. Ale ocena tych elementów może być dokonana tylko i wyłącznie w oparciu o konkretny, szczegółowo opisany wniosek, a nie na podstawie nazwy wnioskodawcy i tytułu projektu. Poza tym przedmiotem skargi powinno być uzasadnienie dotyczące konkretnego wniosku skarżącej, a nie powoływanie się na inne projekty, które stricte nie są przedmiotem rozważań. Z tych względów ocena projektu strony skarżącej została przeprowadzona przez Instytucję Pośredniczącą prawidłowo i Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 217), orzekł o oddaleniu skargi.