I SA/Gd 1757/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę B. J. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 8 stycznia 2016 r. skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego celem wniesienia środka zaskarżenia. Referendarz sądowy uznał oświadczenie skarżącego za niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, rodzinnego oraz możliwości płatniczych i zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2016 r., wydanym na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wezwał skarżącego do przedłożenia dokumentów źródłowych oraz do złożenia dodatkowych oświadczeń. Powyższe wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 26 stycznia 2016 r. (dowód: potwierdzenie odbioru – k. 33). Dnia 29 stycznia 2016 r. skarżący udzielił adwokatowi M. K. pełnomocnictwa do reprezentowania go przed sądami administracyjnymi przed wszystkimi instancjami (k. 43). Pełnomocnik sporządził i w dniu 1 lutego 2016 r. wniósł skargę kasacyjną (k. 35-38). W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skoro skarżący ustanowił pełnomocnika z wyboru do reprezentowania go w niniejszej sprawie, to rozpoznanie przedmiotowego wniosku, którym skarżący ubiegał się wyłącznie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest zbędne. Zauważyć przy tym należy, że adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a). Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.