I SA/Gd 177/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2004 r. do kwietnia 2004 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 13 marca 2008 r. (data stempla pocztowego) J. W. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonych przez wnioskodawczynię oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (z dnia 12 marca 2008 r. i 4 kwietnia 2008 r.) oraz nadesłanych do sprawy dokumentów źródłowych (odpisów: tytułów wykonawczych z dnia 26 lutego 2008 r., 2 kwietnia 2007 r. i 23 sierpnia 2006 r., zawiadomień o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat z dnia 8 lutego 2007 r., 30 listopada 2007 r. i 29 grudnia 2006 r., protokołów zajęcia i odbioru ruchomości z dnia 18 października 2005 r., 10 października 2006 r. i 8 lutego 2007 r., obwieszczenia o licytacji ruchomości z dnia 7 maja 2007 r., faktur za gaz i wodę, usługi telekomunikacyjne, monitoring, dowodów uiszczenia opłat za prąd i wodę oraz usługi telekomunikacyjne, dokumentacji medycznej) ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód w wysokości 1.500 zł brutto miesięcznie, który jest jej jedynym źródłem utrzymania, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych, jej majątek stanowi dom o powierzchni 192 m2, którego hipoteka obciążona jest na rzecz banku, Skarbu Państwa i innych wierzycieli. Wnioskodawczyni jest zadłużona na kwotę około 40.000.000 zł, w tym z tytułu zobowiązań publiczno-prawnych (podatki, składki na ubezpieczenie społeczne), które stanowią przedmiot prowadzonego względem wnioskodawczyni postępowania egzekucyjnego, w ramach którego dokonano zajęcia jej rachunków bankowych i zlicytowano posiadane przez nią ruchomości. Wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, ponosząc koszty związane z eksploatacją zajmowanego domu, a nadto koszty związane z leczeniem. Jak wskazała wnioskodawczyni w oświadczeniu z dnia 4 kwietnia 2008 r., obecnie nie ma ona możliwości opłacenia bieżących podatków, o czym świadczy tytułu wykonawczy (przedłożony przez wnioskodawczynię) na należność w kwocie 1.542 zł z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. wystawiony na podstawie złożonej przez nią deklaracji. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów wnioskodawczyni w stosunku do wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi, pobieranego na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych i wysokość ciążących na niej wymagalnych zobowiązań pieniężnych, uznano, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.