I SA/Gd 179/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie określenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 28 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...]. Rozstrzygnięcie Sądu zostało zakwestionowane przez skarżącego w drodze skargi kasacyjnej z dnia 6 grudnia 2005 r. Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2006 r. referendarz sądowy po raz trzeci odmówił Z. P. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu podkreślono, że przedstawiona w ponownie złożonym wniosku sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy nie uległa zmianie. Wskazanie okoliczności faktycznych tożsamych z tymi, które wnioskodawca podał w dwóch wcześniejszych wnioskach, nie pozwala natomiast na dokonanie odmiennej ich oceny od dotychczasowej. W konsekwencji zgłoszonego przez skarżącego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku dokonał ponownej oceny wniosku skarżącego i postanowieniem z dnia 20 lutego 2006 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Oprócz wskazania na wielokrotne podnoszenie przez skarżącego tych samych okoliczności, w uzasadnieniu podkreślono, iż zostały one uznane za niewystarczające dla przyznania prawa pomocy, nie tylko przez tutejszy Sąd, ale także przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wyczerpując tok instancji skarżący wniósł zażalenie na ww. rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II FZ324/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Uznał dokonaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu ocenę sytuacji skarżącego za prawidłową., a argumentację zażalenia za wielokrotnie już ocenianą, nierzeczową oraz koncentrującą się na okolicznościach, które nie mają znaczenia dla kwestii objętej wnioskiem. Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2006 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako "p.p.s.a."). Pomimo ww. wezwania skierowanego do strony skarżącej po uprawomocnienia się postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, wpis nie został uiszczony. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Mając na uwadze, że wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 23 czerwca 2006 r., termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej bezskutenie upłynął w dniu 30 czerwca 2006 r. Sąd wskazuje na marginesie, że przekonanie o zasadności wniesionej skargi kasacyjnej nie zwalnia skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu od tego pisma procesowego, niezależnie od tego jakiego rodzaju zarzuty są w nim podnoszone. Skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu jedynie w sytuacji przyznania mu w tym zakresie prawa pomocy przez Sąd. W przedmiotowej sprawie wszystkie kolejne wnioski skarżącego zostały zgodnie uznane za nieuzasadniajace przyznania prawa pomocy zarówno przez Wojewódzki sąd Administracyjny w Gdańsku, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Z powyższych względów Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.