I SA/Gd 180/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania płatności na rok 2008 i odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. F. S. wnioskiem z dnia 11 marca 2010 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 200 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 18 marca 2010 r. (doręczone w dniu 22 marca 2010 r.), ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z 81-letnią matką, źródłem ich utrzymania są wypłacane przez KRUS świadczenia emerytalno-rentowe w łącznej wysokości 1.544 zł netto miesięcznie (dowód: kopie potwierdzeń przekazania świadczeń za marzec 2010 r.), majątek wnioskodawcy stanowi dom o powierzchni 80 m2, gospodarstwo rolne o powierzchni 7.24 ha, które oddał w dzierżawę w zamian za pobieranie części pożytków w postaci płodów rolnych (ziemniaki, zboże, truskawki) oraz samochód osobowy marki [...], rok produkcji 1981 o wartości około 1.000 zł, zarówno on, jak i matka nie posiadają oszczędności (dowód: dodatkowe oświadczenie z dnia 2 kwietnia 2010 r. o nieposiadaniu rachunków bankowych i innych). Dokumentując wydatki związane z miesięcznymi kosztami utrzymania wnioskodawca przedstawił kopie faktury za wodę za okres od 1 października do 31 grudnia 2009 r. na kwotę 32,27 zł, za energię elektryczną za okres od stycznia do czerwca 2010 r. na kwotę 962 zł wraz z dowodem jej opłacenia, odpisu nakazu płatniczego ustalającego wnioskodawcy i dzierżawcy wysokość zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku rolnego i od nieruchomości za 2010 r. na łączną kwotę 175 zł wraz z potwierdzeniem jego uiszczenia, kopię ubezpieczenia OC rolników, budynków rolniczych oraz domu za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r. na łączną kwotę 349 zł. Do kosztów bieżącego utrzymania zaliczył także opłaty za telefon – 100 zł miesięcznie, ubezpieczenie KRUS – 293 zł na kwartał, ubezpieczenie samochodu – 320 zł na rok, zakup opału – 4.000 zł na rok oraz niezbędnych leków – 300 zł miesięcznie. Z uwagi na fakt, że przedłożone przez wnioskodawcę kopie części polis ubezpieczeniowych na łączną kwotę 710 zł dotyczą okresów od 5 września 2007 r. do 4 września 2008 r. i od 1 stycznia do 31 grudnia 2009 r. nie zostały one wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu zasadności przedmiotowego wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznano, iż skarżący wykazał, że na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość miesięcznych dochodów osiąganych przez wnioskodawcę i jego matkę, które kształtują się na poziomie zbliżonym do minimum socjalnego oszacowanego przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych dla dwuosobowego gospodarstwa domowego, które wynosi w zależności od jego rodzaju 1.461,40 zł (gospodarstwo pracownicze) i 1.466,30 zł (gospodarstwo emeryckie), brak zasobów pieniężnych, a także wysokość ponoszonych zarówno udokumentowanych, jak i uprawdopodobnionych kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem, w tym z tytułu ubezpieczenia KRUS, ubezpieczenia pojazdu, opłat za telefon, zakupu leków i opału. Aktualna sytuacja finansowa wnioskodawcy ustalona na podstawie przedstawionych oświadczeń i dokumentów nie budzi wątpliwości. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.