I SA/Gd 181/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2025 r. sygn. akt SKO Gd/371/25 w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę. J. K., jako opiekun prawny reprezentujący ubezwłasnowolnionego W.K. (dalej jako "Skarżący"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2025 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2026 r., opiekun prawny Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie doręczono w dniu 20 marca 2026 r. Pismem z dnia 25 marca 2026 r. opiekun prawny Skarżącego wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SPP/Gd 83/26 Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2026 r. sygn. akt I SPP/Gd 83/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy ww. postanowienie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2026 r., opiekun prawny Skarżącego został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 3 marca 2026 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 9 lipca 2026 r. Jak wynika z notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z dnia 28 lipca 2026 r. w okresie od dnia 9 grudnia 2025 r. do dnia 27 lipca 2026 r. Skarżący ani opiekun prawny Skarżącego nie uiścili wpisu w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – dalej "p.p.s.a."), od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W niniejszej sprawie, w związku z utrzymaniem przez Sąd w mocy postanowienia Referendarza sądowego z dnia 29 kwietnia 2026 r. sygn. akt I SPP/Gd 83/26 o odmowie przyznania prawa pomocy, opiekun prawny Skarżącego został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 3 marca 2026 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, zawierająca powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została doręczona w dniu 9 lipca 2026 r. W związku z powyższym, zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 16 lipca 2026 r. W tak określonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony, a zatem termin ten upłynął bezskutecznie. Powyższe jednoznacznie potwierdza notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z dnia 28 lipca 2026 r. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi wniesionej przez opiekuna prawnego Skarżącego. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.