I SA/Gd 182/24

WyrokWSA w Gdańsku2024-07-03

Skład orzekający: Małgorzata Gorzeń, Elżbieta Rischka, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu z powodu stanu zdrowia?
Ratio decidendi
Organ administracji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Przedłożona dokumentacja medyczna nie potwierdzała, że stan zdrowia uniemożliwiał złożenie zażalenia w ustawowym terminie, a aktywność procesowa skarżącego w poprzednich miesiącach wskazywała na świadomość toczącego się postępowania. Sąd podkreślił, że nieznaczność uchybienia terminu nie jest kryterium przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
Skarżący A.B. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie rozłożenia na raty kosztów egzekucyjnych. Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał zły stan zdrowia i hospitalizację. Organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu, uznając, że przedłożone dowody nie uprawdopodobniły braku winy, a termin biegu rozpoczął się po wypisie ze szpitala. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2024 r. sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2024 r., nr 2201-IEW.4268.28.2023/MB w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Pan A. B. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2024 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z dnia 19 września 2023 r. o odmowie rozłożenia na raty zapłaty należności z tytułu kosztów egzekucyjnych powstałych w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...]. Dyrektor Oddziału ZUS w Gdańsku postanowieniem z 19 września 2023 r. odmówił skarżącemu rozłożenia na raty zapłaty należności z tytułu kosztów egzekucyjnych przypadających na rzecz organu egzekucyjnego, powstałych w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...]. Postanowienie zostało odebrane przez osobę uprawnioną do odbioru 9 października 2023 r. W dniu 20 października 2023 r. pan A. B. złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia wskazał zły stan zdrowia oraz okoliczność, że przez prawie miesiąc przebywał w szpitalu na oddziale intensywnej terapii, a obecnie nie może chodzić i oczekuje na rehabilitację. W piśmie z 17 grudnia 2023 r. skarżący dodatkowo wskazał, że po hospitalizacji w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym, przebywał na rehabilitacji w szpitalu w S. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że warunki przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności zostały określone w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego: złożenie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowanie terminu, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego oraz jednoczesne dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano. Odnosząc się do zaistnienia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu, Dyrektor IAS stwierdził, że jako przyczynę, uniemożliwiającą złożenie w wyznaczonym 7 dniowym terminie zażalenia skarżący powołuje występujące w tym czasie poważne dolegliwości zdrowotne. Do wniosku nie zostały załączone żadne dowody potwierdzające wystąpienie tych okoliczności. Na wezwanie organu odwoławczego pan A. B. przedłożył przy piśmie z 9 grudnia 2023 r. wydruk karty informacyjnej leczenia szpitalnego w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w G. z 5.10.2023 r., zaświadczenie lekarskie dotyczące hospitalizacji w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w G. z 18.09.2023 r. oraz kopię orzeczenia o posiadaniu znacznego stopnia niepełnosprawności wydanego przez Miejski Ośrodek ds. Orzekania o Niepełnosprawności w G. w dniu 24.10.2023 r.. W ocenie Dyrektora IAS przedłożone dowody nie potwierdzają zaistnienia wskazywanych przez skarżącego przeszkód uniemożliwiających dochowanie terminu na złożenie zażalenia od postanowienia z 19 września 2023 r. Przedłożone zaświadczenie lekarskie z 18.09.2023 r. zaświadcza o jednorazowej hospitalizacji w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w G. Z przedstawionej karty informacji leczenia szpitalnego wynika, że 5.10.2023 r. skarżący został w stanie "dość dobrym" wypisany do domu po hospitalizacji w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w G. Termin do złożenia zażalenia na postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS w Gdańsku zaczął bieg dopiero 9 października 2023 r., a więc już po opuszczeniu przez skarżącego placówki szpitalnej. Przedłożone dowody nie potwierdzają zawartych we wniosku o przywrócenie terminu twierdzeń, że w czasie biegu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 19 września 2023 r. skarżący był hospitalizowany, bądź jego stan zdrowia uniemożliwiał złożenie zażalenia w ustawowym terminie. W zażaleniu z 20.10.2023 r. wskazywał skarżący, że oczekuje na podjęcie rehabilitacji, co również nie zostało potwierdzone stosownym dowodem. W ocenie organu problemy zdrowotne uzasadniające przywrócenie terminu do dokonania czynności muszą być tego rodzaju, by uniemożliwiały jej dokonanie w terminie, przy jednoczesnym uniemożliwieniu posłużenia się inną osobą. Natomiast w prowadzonym postępowaniu brak takiej możliwości nie został przez skarżącego uprawdopodobniony. Z przedłożonego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z 24.10.2023 r. wynika m.in., że samodzielna egzystencja skarżącego jest ograniczona i wymaga on w związku z tym stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby. Organ odwoławczy wskazał, że nie kwestionuje podnoszonych przez skarżącego okoliczności, dostrzega jednak, że postępowanie prowadzone przez Dyrektora Oddziału ZUS w Gdańsku w sprawie udzielenia ulgi w spłacie kosztów egzekucyjnych prowadzone było z wniosku skarżącego. A to dowodzi, że posiadał on wiedzę o toczącym się postępowaniu ulgowym i w jego interesie leżało takie ułożenie swoich spraw, aby zachować działalnie w terminach procesowych wynikających z przepisów prawa. Ustalony skarżącemu stopień niepełnosprawności datuje się od 28.06.2023 r. Pomimo tego po tej dacie aktywnie uczestniczył skarżący w postępowaniu, składając pisma w sprawie z 4.07.2023 r., 12.07.2023 r., 13.07.2023r., 4.08.2023 r., 1.09.2023 r. Podsumowując uznał organ odwoławczy, że uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia wynikało z niedołożenia przez skarżącego należytej staranności w tym zakresie, a to w żaden sposób nie zwalania skarżącego z winy w uchybieniu terminu do złożenia tego zażalenia. We wniesionej skardze skarżący zakwestionował stanowisko organu odwoławczego, że pomimo zawartego w wypisie ze szpitala określenia o dobrym stanie nie był zdolny był do samodzielnego poruszania się i uczestnictwa w postępowaniu. Faktycznie korzystał z transportu medycznego, po mieszkaniu poruszał się korzystając z chodzika, miał także trudności z pisaniem, a sprawność prawej ręki jest ograniczoną do chwili obecnej. Dodał, że opóźnienie we wniesieniu zażalenia nie jest znaczne i termin winien zostać przywrócony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych postanowień z prawem. Podstawą prawną wydanego w sprawie postanowienia był przepis art. 58 § 1 i 2 k.p.a.. Spór w sprawie dotyczy uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Sąd stwierdza, że ocena dokonana przez organ dotyczy wszystkich zaoferowanych przez skarżącego dokumentów i twierdzeń. Organ prawidłowo ustalił bieg terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził, że dokumentacja lekarska nie uprawdopodabnia, aby w okresie od 9 października 2023 r. do 16 października 2013r. zaistniały przeszkody złożenia środka odwoławczego. Potwierdzona orzeczeniem z dnia 24 października 2023 r. niepełnosprawność istniała przed datą decyzji, wniosek został złożony 28 czerwca 2023 r. W świetle powyższego uprawnione było odniesienie się do aktywności procesowej skarżącego w sprawie polegającej na podejmowaniu czynności w lipcu, sierpniu i wrześniu 2023 r. Skarżący zarzucił nieuwzględnienie jego rzeczywistej sytuacji zdrowotnej, z tym że również do skargi nie dołączył dokumentu potwierdzającego stan zdrowia inny niż ustalony na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie. Oświadczenie o konieczności poddania się rehabilitacji nie znalazło potwierdzenia w zaoferowanej dokumentacji medycznej. Wbrew stanowisku strony nie jest okolicznością istotną, że uchybienie terminu było nieznaczne. Obowiązujące przepisy prawa nie dają podstawy do stosowania takiego kryterium przywrócenia uchybionego terminu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło