I SA/Gd 183/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2004 r. oraz orzeczenia o odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki cywilnej postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. P. W. wnioskiem z dnia 26 marca 2010 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 2.000 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów dołączonych do wniosku oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2010 r. (doręczone w dniu 14 kwietnia 2010 r.), ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną i jej małoletnim synem, źródłem utrzymania rodziny są osiągane przez małżonków dochody ze stosunku pracy, którego łączna średnia miesięczna wysokość wynosi 3.478,12 zł netto (dowód: zaświadczenie od pracodawcy żony z dnia 23 marca 2010 r. o zatrudnieniu i zarobkach, umowa o pracę zawarta przez wnioskodawcę w dniu 11 stycznia 2010 r., wyciąg z rachunku bankowego wnioskodawcy sporządzony za okres od 20 stycznia do 20 kwietnia 2010 r.), małżonkowie poza samochodem marki [...], rok produkcji 1990 o wartości około 1.000 zł, nie posiadają majątku, zaległości skarżącego z tytułu należności podatkowych na dzień 18 listopada 2009 r. wynosiły łącznie 372.219,70 zł wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi (dowód: kopia zawiadomienia o zajęciu z dnia 18 listopada 2009 r.). Dokumentując wydatki związane z miesięcznymi kosztami utrzymania rodziny wnioskodawca przedstawił kopię umowy najmu lokalu mieszkalnego wraz z aneksem, z której treści wynika, że czynsz najmu wynosi 1.000 zł miesięcznie, kopie potwierdzeń wykonania w dniu 6 marca 2010 r. przelewów tytułem opłaty za czynsz do spółdzielni mieszkaniowej w kwocie 280 zł oraz opłat za media (energię elektryczną, gaz, telefon, telewizję satelitarną) w łącznej kwocie 216,41 zł. Z elektronicznego zestawienia operacji dokonanych na rachunku bankowym skarżącego wynika, że w dniu 6 marca 2010 r. opłacono także fakturę za telefon komórkowy żony w kwocie 52,09 zł. Do wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem zaliczono również spłaty kredytu gotówkowego zaciągniętego przez małżonkę w kwocie 40.000 zł, którego miesięczna rata w marcu br. wyniosła 342,20 zł, a w kwietniu br. – 317,53 zł. Saldo zadłużenia z tego tytułu wynosi 22.622,41 zł, co potwierdza przedłożony wyciąg z rachunku bankowego związanego z udzielonym kredytem. Z treści dodatkowego oświadczenia złożonego przez skarżącego w dniu 20 kwietnia 2010 r. wynika, że z dniem 1 maja 2010 r. na skutek zawarcia nowej umowy najmu lokalu wysokość czynszu z tego tytułu będzie wynosić 1.200 zł. Mając na uwadze powyższe uznano, że skarżący wykazał, iż poniesienie przez niego kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość środków pieniężnych pozostająca do dyspozycji małżonków po potrąceniu stałych, koniecznych obciążeń, tj. wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania i spłatą kredytu. Wynosi ona około 530 zł na osobę. Nie bez znaczenia pozostaje także okoliczność, iż małżonkowie nie posiadają oszczędności. Z przedstawionego wyciągu z rachunku bankowego wnioskodawcy wynika, że w okresie od 20 stycznia do 20 kwietnia br. suma uznań (wpływów) odpowiadała kwocie obciążeń (wydatków). Aktualna sytuacja finansowa wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, została potwierdzona stosownymi dokumentami. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.