I SA/Gd 184/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 18 marca 2008 r. (data stempla pocztowego), złożonym na formularzu PPF, B. P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowego oświadczenia z dnia 29 kwietnia 2008 r. oraz nadesłanych przez nią dokumentów źródłowych (tytułów wykonawczych wystawionych przez ZUS w dniach 30 kwietnia 2007 r., 30 czerwca 2006 r. i 20 kwietnia 2006 r., odpisu zeznania podatkowego wnioskodawczyni za 2007 r., odpisu postanowienia sądu rejonowego z dnia 9 kwietnia 2008 r. w przedmiocie wpisu wnioskodawczyni do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Dłużników Niewypłacalnych, odpisów decyzji z dnia 19 września 2007 r. i 25 marca 2008 r. przyznających wnioskodawczyni dodatek mieszkaniowy, odpisów dowodów obrazujących wysokość opłat za prąd, gaz, usługi telekomunikacyjne i telewizję kablową, odpisu zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną z dnia 30 stycznia 2008 r., odpisu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z dnia 29 września 2007 r., zaświadczenia naczelnika urzędu skarbowego z dnia 7 maja 2008 r. stwierdzającego stan zaległości podatkowych wnioskodawczyni, zaświadczenia "A" z dnia 8 maja 2008 r. w przedmiocie stanu zadłużenia wnioskodawczyni, odpisu pisma ZUS z dnia 9 lipca 2007 r. informującego o stanie zadłużenia osoby prowadzącej z wnioskodawczynią wspólne gospodarstwo domowe oraz odpisu zaświadczenia lekarskiego z dnia 28 maja 2007 r. o stanie zdrowia ww. osoby) ustalono, że wnioskodawczyni uzyskuje dochód z prac dorywczych w wysokości około 400-500 zł netto miesięcznie, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z R. T., który również uzyskuje dochód z prac dorywczych w wysokości około 850-900 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni ani osoba, z którą prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe, nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych, posiadają natomiast zadłużenie, względem wnioskodawczyni toczy się postępowanie egzekucyjne, nadto została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. Wnioskodawczyni posiada m.in. zaległości podatkowe w łącznej kwocie 60.955,78 zł (stan na dzień 7 maja 2008 r.), zaległości z tytułu składek na NFZ, FP, FUS i FGŚP, objętych ww. tytułami wykonawczymi, zadłużenie względem "A" z tytułu umowy o otwarcie i prowadzenie rachunku bankowego w kwocie 18.723,93 zł (stan na dzień 7 maja 2008 r.). R. T. posiada zadłużenie względem ZUS, którego wysokość na dzień 9 lipca 2007 r. wynosiła 14.714,60 zł. Wnioskodawczyni wraz z ww. osobą zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni 41 m2, uzyskując dodatek mieszkaniowy w wysokości 314,96 zł i uiszczając opłaty za prąd w wysokości 133,43 zł i gaz w wysokości 118,67 zł. Ponadto wnioskodawczyni uiszcza opłatę za telewizję kablową w wysokości 50 zł oraz płaci za usługi telekomunikacyjne około 60-70 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności łączną wysokość dochodów wnioskodawczyni oraz osoby pozostającej z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, brak zasobów pieniężnych i wysokość wymagalnych zobowiązań wnioskodawczyni uznano, iż wnioskodawczyni udowodniła, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.