I SA/Gd 1906/00

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Ewa Kwarcińska Sędziowie: NSA: Zbigniew Romała NSA: Alicja Stępień /spr./ Protokolant: Elżbieta Cymanowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi H.M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku importowanego oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 55,70 zł (piećdziesiąt pięć złotych siedemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Gd 1906/00 U z a s a d n i e n i e Dnia [...] roku Urząd Skarbowy mocą decyzji nr[...] ustalił podatek importowy oraz podatek od towarów i usług od sprowadzonego z zagranicy w stanie rozmontowanym samochodu osobowego marki VW Golf odprawionego według dowodów odprawy celnej: [...] z dnia 7 października 1996 roku i [...] nr [...] z dnia 8 października 1996 roku. Decyzja Urzędu Skarbowego wydana została w oparciu o decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Celnego z dnia [...] roku uchylającą decyzję zawartą w dowodzie odprawy celnej nr [...] z dnia 7 października 1996 roku i dokonującą ponownego wymiaru należności celnych dla importowanego towaru oraz dopuszczającą do obrotu na polskim obszarze celnym samochód osobowy marki VW Golf. W złożonym dnia 14 czerwca 2000 roku odwołaniu od wyżej wymienionej decyzji H.M. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, motywując to faktem, że decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł w oparciu o którą wydana została decyzja Urzędu Skarbowego, zaskarżona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego i nie została jeszcze rozstrzygnięta. Podniósł on ponadto, że rozstrzygnięcie to wydane zostało bez przyjęcia jakiegokolwiek wyjaśnienia z jego strony, gdyż nie można uznać za takie, wniosku o wstrzymanie się od wydania decyzji wniesionego w trakcie biegu trzydniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Skarżący wskazał wreszcie, że organy finansowe opierające się na tym samym materiale dowodowym co Urząd Celny, który umorzył przeciwko niemu dochodzenie w sprawie o przestępstwo karno-skarbowe, próbują przypisać mu jednak znamiona przestępstwa ustalając podatek importowy i podatek od towarów i usług w kwotach innych niż wynikałoby to z dokumentów odprawy celnej. Izba Skarbowa w wyniku postępowania odwoławczego, decyzją z dnia [...] nie dopatrując się uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji utrzymała ją w mocy. Na decyzję tę H.M. złożył w dniu 26 sierpnia 2000 roku skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której wnosi o jej uchylenie, a także o uchylenie decyzji Urzędu Skarbowego, jako wydanych niezgodnie z prawem. Zaskarżonej decyzji zarzucił nie wzięcie przez organy podatkowe pod uwagę stanu faktycznego w sprawie, w szczególności oparcie się przy ustalaniu zobowiązania podatkowego wyłącznie na decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł, co do której nie ma pewności czy jest słuszna, sprawiedliwa i zgodna z przepisami, dopóki nie zostanie rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny złożona na nią skarga. Całkowite przemilczenie w decyzji rozstrzygnięcia Urzędu Celnego, na mocy którego zgodnie z art. 11 pkt l Kpk i art. 190 § l i § 4 Uks umorzono przeciwko Panu H.M. postępowanie z uwagi na to, że czyny jego nie zawierały ustawowych znamion przestępstwa. Ustosunkowując się do zarzutów skargi Izba Skarbowa zauważyła, że stanowią one powtórzenie zarzutów sformułowanych w odwołaniu od wydanej w niniejszej sprawie decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie Izby Skarbowej nie mogą jednak stanowić podstawy dla uchylenia zaskarżonej decyzji, która odpowiada prawu. W szczególności za znajdujące podstawę w obowiązujących przepisach prawa należy uznać oparcie się przy ustalaniu zobowiązania podatkowego z tytułu importu samochodu osobowego marki VW Golf na ostatecznej w administracyjnym trybie instancji decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł o ponownym wymiarze należności celnych. Stosownie do dyspozycji art.15 ust.4 (stan prawny na 1996 rok) podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek importowy. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, wartość celną powiększoną o należne cło i podatek importowy zwiększa się również o podatek akcyzowy. Działając w oparciu o wspomnianą wyżej decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia [...] roku nr [...], Urząd Skarbowy w decyzji z dnia [...] nr [...] ustalił zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku importowego w wysokości 154,60 zł oraz z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie 1.168,10 zł. Odpowiadając na zarzuty zawarte w odwołaniu i w skardze należy stwierdzić, że decyzja Urzędu Skarbowego wydana została w oparciu o ostateczną i wiążącą organ podatkowy decyzję organu administracji państwowej jakim jest Prezes Głównego Urzędu Ceł. Korzystając z możliwości zaskarżenia decyzji Urzędu Celnego do Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie wyczerpał Skarżący administracyjny tryb instancji, czego nie zmienia fakt wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro zatem wartość celna importowanego towaru, a więc również podstawa opodatkowania uległa zmianie, Urząd Skarbowy zobligowany został do wydania decyzji ustalającej podatek od towarów i usług, w oparciu o przepis art.11a ust.1 w brzmieniu obowiązującym w 1996 roku, z którego wyraźnie wynika, iż w przypadku stwierdzenia, że Urząd Celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości. Z kolei zgodnie z art.3 i 5 ustawy z dnia 25 listopada 1993 roku o podatku od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy (Dz.U.Nr 123, poz.551 z późn. zm.) - obowiązującej do końca 1996 roku Urząd Skarbowy ustalił zobowiązanie z tytułu podatku importowego a jego wysokość powiększa podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zarzut wymieniony w odwołaniu, że decyzja Urzędu wydana została bez przyjęcia jakiegokolwiek wyjaśnienia ze strony Podatnika jest bezzasadny. Wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego jest uprawnieniem a nie obowiązkiem, z którego Podatnik może, lecz nie musi skorzystać. Obowiązkiem organu podatkowego jest jednak powiadomienie o przysługującym prawie w sposób przewidziany w przepisach prawa. W przedmiotowej sprawie warunek ten został spełniony, postanowienie wyznaczające stronie trzydniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego skutecznie doręczono 29 maja 2000 roku, umożliwiono więc wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, a decyzję wydano dopiero po upływie trzech dni od tej daty. W ocenie Izby Skarbowej należy stwierdzić, że podatek importowy oraz podatek od towarów i usług od importowanego samochodu marki WV Golf wymierzone zostały zgodnie z przewidzianą w przepisach prawa procedurą. Ustalenia poczynione przez ostateczną w administracyjnym trybie instancji decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie w zakresie wartości celnej przedmiotowego samochodu stanowią podstawę dla ustaleń Urzędu Skarbowego, w związku z czym fakt umorzenia dochodzenia w sprawie o przestępstwo karno-skarbowe nie może mieć wpływu na zmianę przedmiotowego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, Izba Skarbowa uznając wniesioną skargę za bezzasadną, odwołując się do wywodów zawartych w zaskarżonej decyzji, wniosła o jej oddalenie. Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy stwierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19.10.2001r. w sprawie I SA/Gd 2136/99 uchylił decyzję Prezesa GUC z dnia [...] nr [...]. W uzasadnieniu tego wyroku, poza oceną dotyczącą przedawnienia, podniesiono, iż spór w sprawie sprowadzał się do wyjaśnienia, czy sprowadzono z zagranicy części samochodowe, które stanowiły w istocie rozmontowany lub nie zmontowany kompletny samochód osobowy określonej marki. Powyższe jest przesłanką zastosowania reguły 2/a/ Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej dla ustalenia wartości celnej towaru. Klasyfikacja taryfy celnej, która obejmuje wyrób kompletny, odnosi się również do wyrobów znajdujących się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym. W ocenie Sądu Organy celne pominęły, że nadwozie wprowadzone na polski obszar celny przez H.M. pochodziło z samochodu golf III, zaś silnik wprowadzony na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez K.S. pochodził z samochodu VW passat. Wyrób kompletny zdaniem sądu to nie każdy pojazd, który po dokonaniu stosownych przystosowań uzyskał świadectwo homologacji i został zarejestrowany, lecz pojazd, który już przed wprowadzeniem na polski obszar celny w stanie złożonym lub jako rozmontowany był zakwalifikowany przez producenta lub zarejestrowany jako dopuszczony do użytku komunikacyjnego. Wprowadzenie do Polski nadwozia i silnika z podzespołami nie stanowi obejścia prawa zmierzającego do zapłaty zmniejszonych należności celnych nawet wówczas, gdy wskutek porozumienia między importerami zostanie zmontowany i zarejestrowany pojazd samochodowy, jeżeli nie istnieją podstawy do wskazania, że towar ten ma cechy wyrobu kompletnego. Sprowadzenie do Polski przez dwa różne podmioty nadwozia, silnika i części zawieszenia należących pierwotnie do dwóch różnych typów samochodów nie może być traktowane jako sprowadzenie rozmontowanego pojazdu, choćby na terenie Polski z części tych, po zastosowaniu przeróbek, zmontowany został pojazd kompletny, dopuszczony następnie do ruchu na drogach publicznych. Sąd w rozpoznawanej sprawie stanął na stanowisku, że konieczność podjęcia dodatkowych działań przystosowawczych w celu umożliwienia użytkowania wyrobu zgodnie z jego przeznaczeniem stanowi brak analogiczny do braku elementu lub części składowej wyrobu, uwzględniany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. wyrok z dnia 6 sierpnia 1999r., II RN 37/99, wyrok z 13 stycznia 2000r., II RN 115/99). Sąd rozpoznający skargę w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko zawarte w wyroku z dnia 19.10.2001r. w sprawie I SA/Gd 2136/99. Zauważyć też należy, iż na skutek wyroku NSA z dnia 19.10.2001r. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z [...] i umorzył postępowanie w sprawie. Powyższe okoliczności wskazują, że na skutek ustaleń dokonanych w sprawie o sygn. I SA/Gd 2163/99, a następnie - na skutek decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] przestały istnieć podstawy do obciążenia skarżącego należnościami podatkowymi wynikającymi z zaskarżonej decyzji. Zważyć bowiem należy na to, że zaskarżona decyzja znajdowała oparcie w decyzjach organów celnych, które zostały uchylone. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w myśl art.145 § 1 pkt 1a i c oraz art.200 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art.152 ustawy orzeczono o wykonaniu zaskarżonej decyzji.