I SA/Gd 197/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia 2012 do marca 2013 roku postanawia odrzucić sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 maja 2016 r. Wnioskiem zawartym w skardze i złożonym na formularzu PPPr w dniu 6 kwietnia 2016 r., skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Odpis wydanego postanowienia wraz ze stosownym pouczeniem został doręczony wnioskodawcy w dniu 8 czerwca 2016 r. Pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) spółka wniosła sprzeciw od ww. postanowienia. Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2016 r. zobowiązano stronę skarżącą do podpisania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 maja 2016 r. w terminie 7 dni. Przesyłka, zawierająca odpis ww. zarządzenia, została doręczona skarżącej w dniu 15 lipca 2016 r. Pismem z dnia 23 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego) spółka nadesłała podpisany odpis sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), w skrócie "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień wydawanych przez referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wskazać należy, że odpis zarządzenia w przedmiocie wezwania do podpisania sprzeciwu doręczono skarżącej w dniu 15 lipca 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upłynął w dniu 22 lipca 2016 r. Tymczasem w dniu 23 lipca 2016 r. strona skarżąca nadesłała podpisany odpis sprzeciwu, a więc po upływie wyznaczonego terminu, co skutkuje zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a. odrzuceniem sprzeciwu. Z tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.