I SA/Gd 20/17

Dnia 9 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 4 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 w pomniejszonej wysokości postanawia: odrzucić zażalenie. M. W. – dalej jako "Skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 4 października 2016 r., w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 w pomniejszonej wysokości. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 dalej jako "p.p.s.a.") odrzucił skargę, albowiem w ocenie Sądu, skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że odpis postanowienia doręczono Skarżącej w dniu 14 marca 2017 r. (potwierdzenie odbioru – karta 21 akt sądowych). W dniu 20 marca 2017 r. Skarżąca za pośrednictwem platformy e-PUAP wniosła zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 22 lutego 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 22 marca 2017 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 20 marca 2017 r. poprzez sformułowanie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przedstawienie zwięzłego uzasadnienia zażalenia, podpisanie złożonego drogą elektroniczną zażalenia oraz nadesłanie jego podpisanego odpisu - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia; jednocześnie pouczono Skarżącą, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym - z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 262). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 28 akt sądowych) wynika, że wobec nieobecności adresata, doręczyciel w dniu 31 marca 2017 r. pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej awizo. Z adnotacji znajdującej się na wskazanym ZPO wynika, że Skarżąca odebrała przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w dniu 18 kwietnia 2017 r., natomiast podpisane zażalenie wraz z uzasadnieniem oraz jego kopię nadesłała w dniu 25 kwietnia 2017 r. (koperta w aktach sprawy – karta 34). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń m.in. przez pocztę. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Mając na uwadze treść powołanego przepisu art. 73 Sąd stwierdził, że przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia uznano za doręczoną Skarżącej w dniu 14 kwietnia 2017 r., albowiem tego dnia upłynął czternastodniowy termin od daty pierwszego awizowania, które miało miejsce w dniu 31 marca 2017 r. Zdaniem Sądu wezwanie z dnia 22 marca 2017 r. zostało doręczone Skarżącej zastępczo w dniu 14 kwietnia 2017 r., a zatem ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upływał w dniu 21 kwietnia 2017 r. Późniejsze odebranie pisma nie wywiera skutku, że zostało ono doręczone w dniu odebrania, gdy wcześniej nastąpił już skutek doręczenia na zasadzie art. 73 § 4 p.p.s.a. W związku z tym uznać należało, że składając w dniu 25 kwietnia 2017 r. w urzędzie pocztowym pismo zawierające podpisane zażalenie wraz z uzasadnieniem oraz jego podpisaną kopię, Skarżąca uczyniła to 4 dni po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.