I SA/Gd 206/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 20 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I SA/Gd 206/09 UZASADNIENIE B. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 20 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności B. P., jako osoby trzeciej, za zaległości podatkowe "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. Jednocześnie Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. Uzasadniając wniosek Skarżący powołał się na ważny interes strony. Jak twierdzi, egzekucja należności wynikających z zaskarżonej decyzji doprowadziłaby do utraty płynności finansowej, a w konsekwencji pozbawiłaby Skarżącego i jego rodzinę źródła utrzymania, a także zmusiłaby go do zwolnienia zatrudnianych pracowników. Dalej podał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza przyniosła w 2008 r. straty, a zatem przymusowe zaspokojenie należności "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. wynikających z zaskarżonej decyzji przed bieżącymi należnościami wynikającymi z prowadzonej działalności gospodarczej przyczyni się do zwiększenia zadłużenia i pozbawi Skarżącego możliwości zarobkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późno zm. zwane dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaistnienie chociażby jednej z wymienionych wyżej przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to Skarżący zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Tymczasem Skarżący ograniczył się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci faktycznej likwidacji firmy, pozbawi jego i jego rodzinę źródła utrzymania i pozbawi Skarżącego możliwości zarobkowania. Jednakże Sąd rozpatrując przedmiotowy wniosek z urzędu wziął pod uwagę dane załączone przez Skarżącego do wniosku o przyznanie prawa pomocy, co pozwoliło pełniej zapoznać się z jego rzeczywistą sytuacją majątkową. Pokreślić należy, że analiza treści obu wniosków wskazuje na sprzeczność danych w nich zawartych. I tak w we wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżący wskazał iż sam prowadzi gospodarstwo domowe, gdy równocześnie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podnosi, że likwidacja firmy pozbawi jego i jego rodzinę źródła utrzymania. W ocenie Sądu takie postępowanie Skarżącego rodzi uzasadnione wątpliwości co rzetelności obu wniosków. Nie zmienia to jednak faktu, iż Sąd zobowiązany jest do merytorycznego rozpatrzenia wniosku pomimo opisanych wyżej wątpliwości. Jak wskazał WSA w Białymstoku w postanowieniu z 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) "sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zgadzając się w pełni w przywołanym orzeczeniem Sąd stanął na stanowisku, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia dla Skarżącego skutki w postaci zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej, a w konsekwencji przyczyni się do zwiększenia zadłużenia i pozbawi Skarżącego możliwości zarobkowania. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również kwota zobowiązania podatkowego w wysokości 359.223,80 złotych. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.