I SA/Gd 206/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2004 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Z. K. wnioskiem z dnia 14 marca 2012 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu sądowego od skargi określonego w kwocie 500 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 11 kwietnia 2012 r. (doręczone w dniu 17 kwietnia 2012 r.), ustalono, że prowadzi on gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, aktualnie wnioskodawca nie osiąga dochodów (w roku 2011 uzyskał dochody wyłącznie z umów o dzieło – dowód: zeznanie podatkowe PIT-37 za 2011 r.), zaś jego żona z dniem 2 lutego 2012 r. uznana została za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku (dowód: decyzja z dnia 2 lutego 2012 r.), małżonkowie korzystają z pomocy finansowej udzielanej im przez członków rodziny, są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni 1,17 ha, żona wnioskodawcy jest współwłaścicielem w części ½ domu na zakup którego zaciągnęła kredyt hipoteczny, małżonkowie nie posiadają oszczędności, co potwierdzają wyciągi z pięciu rachunków bankowych prowadzonych przez [...] (za okres od 1 stycznia do 31 marca 2012 r. i od 1 lutego do 27 kwietnia 2012 r.), [...] (za okres od 23 stycznia do 22 kwietnia 2012 r. i od 1 grudnia 2011 r. do 20 marca 2012 r.), [...] (za okres od 2 stycznia do 30 marca 2012 r.), jak również przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, w tym pojazdów mechanicznych (dowód: dodatkowe oświadczenie z dnia 27 kwietnia 2012 r., kopia protokołu sprzedaży samochodu na licytacji publicznej). Średnie miesięczne udokumentowane koszty utrzymania małżonków, do których zaliczono opłaty za telefon, energię elektryczną, wywóz nieczystości, wodę oraz spłatę kredytu, wynoszą 1.584,53 zł. Wnioskodawca posiada zaległości podatkowe w łącznej kwocie 469.733,57 zł (w tym odsetki, koszty egzekucyjne i upomnień), natomiast jego żona – 3.732,17 zł (dowód: upomnienie z dnia 12 października 2011 r., zawiadomienia o zajęciu z dnia 30 marca i 2 kwietnia 2012 r.). Nadto, wnioskodawca zobowiązany został do zwrotu kosztów procesu cywilnego i z tego tytułu posiada zaległość w łącznej kwocie 9.948,32 zł (w tym koszty egzekucji – dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 10 kwietnia 2012 r.). W tak ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że wnioskodawca aktualnie nie ma realnych możliwości poniesienia pełnych kosztów sądowych. Za taką oceną przemawia przede wszystkim brak dochodów oraz oszczędności i związana z tym konieczność korzystania przez małżonków z pomocy finansowej celem zaspokojenia kosztów utrzymania, której udzielają im członkowie ich rodziny. Okoliczność tę potwierdzają zapisy na rachunkach bankowych. I tak w okresie od 12 grudnia 2011 r. do 7 kwietnia 2012 r. małżonkowie otrzymali pomoc w łącznej wysokości 6.690 zł. Dokonując oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy wzięto pod uwagę nie tylko kwotę zobowiązań małżonków wobec Skarbu Państwa, ale również okoliczność, że należności z tytułu zwrotu kosztów procesu zasądzone od wnioskodawcy mogą być dochodzone z jedynego posiadanego przez niego składnika majątku, tj. nieruchomości, co potwierdza treść wezwania do zapłaty z dnia 10 kwietnia 2012 r. Z tych wszystkich względów uznano, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.