I SA/Gd 209/10

Dnia 12 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Prezesa ZUS Oddział [...] z dnia 9 grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 27 maja 2010 r. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J.S. na decyzję Prezesa ZUS Oddział [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 sierpnia 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 8 października 2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając złożony wniosek adwokat K.D. wskazała, że o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dowiedziała się w dniu 8 września 2010 r. Podkreśliła przy tym, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej winien odpowiadać terminowo do złożenia samej skargi, a tym samym upływał on w dniu 8 października 2010 r. Tym samym uznała, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a. Zgodnie z art. 85 powołanej wyżej ustawy czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 p.p.s.a. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu wiązać należy z dniem 8 września 2010 r. kiedy to adwokat skarżącego dowiedziała się o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu. Tym samym od dnia następującego po tym dniu tj. od 9 września 2010 r. należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a więc upływał on 16 września 2010 roku. Tymczasem przesyłka zawierająca wniosek strony o przywrócenie terminu została przez pełnomocnika nadana w urzędzie pocztowym w dniu 8 października 2010 r. Skoro więc pełnomocnik strony składa przedmiotowy wniosek dopiero w tym dniu, uznać należy, że czyni to z przekroczeniem 7 dniowego terminu. Sąd rozpoznający wniosek nie podziela przy tym zapatrywania jakoby w przypadku składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu termin ten ulegał wydłużeniu do 30 dni. Należy zaaprobować pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 20 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 252/09, że również w tym przypadku stosuje się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jak wskazał ten sąd, sytuacja w której termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zostałby zrównany z terminem do sporządzenia samej skargi, miałaby normotwórczy charakter. Wprowadzałaby bowiem do rozstrzygania w przedmiocie przywrócenia terminu pozaustawowy miesięczny termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Tak daleko idącej ingerencji sądu w treść interpretowanego przepisu nie uzasadnia nawet fakt, że w określonej sytuacji pełnomocnik ustanowiony z urzędu ma de facto krótszy termin na sporządzenie skargi kasacyjnej, której terminowi złożenia uchybił nie ze swojej winy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.