I SA/Gd 209/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę H.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 16 czerwca 2011 r. (k. 50). Dnia 21 czerwca 2011 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 26 sierpnia 2011 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo z Izby Adwokackiej o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata L.S. W dniu 1 września 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożył wraz ze skargą kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 11 maja 2011 r., wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego, albowiem w trakcie biegu przedmiotowego terminu wystąpił on o przyznanie mu prawa pomocy, a termin upłynął jeszcze przed dniem rozstrzygnięcia jego wniosku. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że wskutek przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym dopiero w dniu 25 sierpnia 2011 r., kiedy to otrzymał zawiadomienie z Izby Adwokackiej został on upoważniony do działania w sprawie w imieniu skarżącego, a zatem od tego dnia rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Należy zaaprobować pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 20 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 252/09, że również w przypadku składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej stosuje się termin siedmiodniowy. Jak wskazał ten sąd, sytuacja w której termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zostałby zrównany z terminem do sporządzenia samej skargi, miałaby normotwórczy charakter. Wprowadzałaby bowiem do rozstrzygania w przedmiocie przywrócenia terminu pozaustawowy miesięczny termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Tak daleko idącej ingerencji sądu w treść interpretowanego przepisu nie uzasadnia nawet fakt, że w określonej sytuacji pełnomocnik ustanowiony z urzędu ma de facto krótszy termin na sporządzenie skargi kasacyjnej, której terminowi złożenia uchybił nie ze swojej winy. W rozpoznawanej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wiązać należy z dniem 25 sierpnia 2011 r. kiedy to adwokat L.S. uzyskał informację, iż został wyznaczany z urzędu do reprezentowania w niniejszym postępowaniu H.M. Tym samym od dnia następującego po tym dniu tj. od 26 sierpnia 2011 r. liczyć należy siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, co słusznie wskazał w rozpatrywanym wniosku pełnomocnik. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 2 września 2011 roku. Skoro zatem pełnomocnik strony złożył przedmiotowy wniosek w dniu 1 września 2011 r., należy uznać, że uczynił to z zachowaniem 7 dniowego terminu. Jednocześnie uprawdopodobnione zostały okoliczności świadczące o braku zawinienia w terminowym wniesieniu skargi kasacyjnej. W świetle powyższego, uznając wniosek za uzasadniony, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.