I SA/Gd 214/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek z tytułu nieopłaconych składek postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 214/10 (doręczonym skarżącej w dniu 31 marca 2010 r.) odrzucił skargę D. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] z dnia [...]. D. G. wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2010 r. zwróciła się o ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przy czym ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów i oświadczeń przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 7 maja 2010 r. (doręczone w dniu 12 maja 2010 r.) ustalono, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, małżonkowie prowadzą gospodarstwo rolne o powierzchni 2.83 ha, którego dochodowość w roku 2008 – zgodnie z zaświadczeniem z urzędu gminy z dnia 22 kwietnia 2010 r. – oszacowana została na kwotę 3.101,27 zł, źródłem ich utrzymania jest pasieka (20 uli), z której średni roczny dochód wynosi około 2.000 zł oraz uprawa warzyw, z których sprzedaży osiągają dochód około 2.500 zł (dowód: dodatkowe oświadczenie z dnia 25 maja 2010 r.), nie korzystają z płatności do gruntów rolnych, ich majątek stanowi dom o powierzchni 60 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 0.54 ha oraz samochód marki [...], rok produkcji 1996, mąż wnioskodawczyni nie posiada rachunków i lokat bankowych, natomiast skarżąca posiada rachunek karty kredytowej, którego wyciąg za okres od 21 stycznia do 20 kwietnia 2010 r. przedstawiła, a z którego wynika, że na koniec okresu rozliczeniowego posiadała ona zadłużenie w kwocie 4.860,03 zł. Na podstawie przedłożonego odpisu decyzji wójta gminy z dnia 12 lutego 2010 r. ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2010 r. w kwocie 525 zł oraz odpisów faktur za wodę za okres od 1 stycznia do 31 marca 2010 r. na kwotę 77,71 zł, energię elektryczną za okres od czerwca do września 2010 r. na łączną kwotę 431,18 zł i za usługi telekomunikacyjne za maj 2010 r. na kwotę 51,48 zł przyjęto, że miesięczne koszty utrzymania małżonków kształtują się na poziomie około 229 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznano, iż skarżąca wykazała, że dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez nią kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość osiąganych przez małżonków dochodów z gospodarstwa rolnego. Przyjąć należy, że ze względu na prowadzony przez nich rodzaj działalności (uprawa warzyw, pasieka), mają one charakter sezonowy. Nadto, małżonkowie nie posiadają zasobów pieniężnych, celem zaspokojenia bieżących potrzeb korzystają ze środków przyznanych wnioskodawczyni w ramach limitu karty kredytowej i z tego tytułu posiadają zadłużenie przewyższające kwotę zadeklarowanych dochodów. W świetle przedłożonych przez stronę dokumentów jej sytuacja finansowa nie budzi wątpliwości. Tym samym skarżąca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.