I SA/Gd 215/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 215/18 w przedmiocie odrzucenia skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 15 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty z działalności gospodarczej oraz nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 215/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę P. P. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 15 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty z działalności gospodarczej oraz nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Powyższe postanowienie doręczono na ręce pełnomocnika Skarżącego w dniu 14 maja 2018 r. (k. 38 akt sądowych). Pismem z dnia 21 maja 2018 r. (data stempla pocztowego) Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 kwietnia 2018 r. W wykonaniu zarządzeń Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2018 r., pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia poprzez nadesłanie odpisu zażalenia oraz uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwania doręczono na ręce pełnomocnika Skarżącego w dniu 29 maja 2018 r. (k. 43 akt sądowych). Pismem z dnia 6 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego, k. 45 akt sądowych), pełnomocnik Skarżącego nadesłał odpis zażalenia z dnia 21 maja 2018 r. wraz z pełnomocnictwem. W okresie od dnia 24 maja 2018 r. do dnia 14 czerwca 2018 r. Skarżący ani jego pełnomocnik nie uiścili wpłaty w wysokości 100 zł (notatka urzędowa z dnia 15 czerwca 2018 r. k. 46 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu ww. przepisu mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.). Załączenie odpisów pisma i jego załączników stanowi wymóg formalny zażalenia w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych, a takimi są m.in. brak odpisów pisma czy jego załączników, obliguje sąd do odrzucenia wniesionego zażalenia na podstawie przytoczonego powyżej art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jest obwarowane rygorem odrzucenia zażalenia, który dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania we wskazanym terminie. Ponadto, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższe okoliczności – nieuzupełnienia braku formalnego pisma w wyznaczonym terminie oraz nieuiszczenie należnego wpisu – miały miejsce w niniejszej sprawie. Z uwagi na fakt, iż wniesione zażalenie nie spełniało wymogów formalnych, pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu oraz uiszczenie należnego wpisu, a także został pouczony o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Przesyłka zawierająca w/w pisma wzywające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz do uiszczenia wpisu, przesłana na prawidłowy adres pełnomocnika Skarżącego, została doręczona na ręce pełnomocnika w dniu 29 maja 2018 r. W zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 5 czerwca 2018 r., nie uzupełniono braków formalnych zażalenia ani nie uiszczono należnego wpisu. Pełnomocnik Skarżącego nadesłał bowiem odpis zażalenia wraz z załączonym do niego odpisem pełnomocnictwa dopiero przy piśmie z dnia 6 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego), a zatem już po upływie wyznaczonego terminu siedmiodniowego. Co więcej, należny wpis nie został uiszczony do dnia 14 czerwca 2018 r., co wynika z notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu. Skoro zatem w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych zażalenia ani nie uiszczono należnego wpisu, Sąd zobowiązany był odrzucić zażalenie. Mając na uwadze w/w stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., a także art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.