I SA/Gd 221/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zaległości podatkowych postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał w niniejszej sprawie skarżącemu M. O. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Wnioskiem z dnia 7 stycznia 2011 r. złożonym w toku postępowania przed sądem drugiej instancji skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2011 r. wniosek z dnia 7 stycznia 2011 r. został przekazany wraz z aktami sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku celem rozpoznania w trybie art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Wskazać należy, że ww. postanowienie z dnia 17 czerwca 2010 r. jest prawomocne, zaś przyznane nim prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w trybie art. 249 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że skarżący został już w niniejszej sprawie zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, zatem nie ma obowiązku ich uiszczania na żadnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.