I SA/Gd 2223/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od II kwartału 2013 r. do IV kwartału 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. A spóła z o.o. w R. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 października 2019 r. Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącą spółkę do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz podanie nr KRS lub REGON – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza, została ona zwrócona do sądu i uznana za doręczoną w dniu 30 stycznia 2020 r. Odrębnym zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2020 r. wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 7.874,- zł z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia spowoduje odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych przepisów wynika, że nieusunięcie braków formalnych we wskazanym terminie obliguje sąd do odrzucenia wniesionej przez Stronę skargi. W niniejszej sprawie doręczenie wezwań nastąpiło na zasadzie wynikającej z art. 73 p.p.s.a. Stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie usunięcia braków formalnych skargi, została przesłana na podany przez Skarżącą adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 16 i 24 stycznia 2020 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie Skarżącej wezwania było skuteczne i zostało dokonane w dniu 30 stycznia 2020 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 30 stycznia 2020 r. zakreślony siedmiodniowy termin bezskutecznie upłynął z dniem 6 lutego 2020 r. W tej sytuacji należało przyjąć, że Skarżąca nie usunęła braku formalnego, mimo skutecznego doręczenia jej wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Mając na uwadze, że powyższe braki uniemożliwiały nadanie skardze dalszego biegu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.