I SA/Gd 226/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 4 września 2009 r., nr [...]. Pełnomocnik M. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 grudnia 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 4 września 2009 r. określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od stycznia 2006 r. do lutego 2007 r. w łącznej wysokości 2 731 174,00 zł wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zauważyć przy tym należy, że Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania. W ocenie Sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Z akt sądowych sprawy wynika, że źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny są uzyskiwane przez skarżącego dochody z dzierżawy nieruchomości w kwocie 2 000 zł. Małżonka skarżącego osiąga dochody ze stosunku pracy w kwocie 1 847 zł miesięcznie. Na utrzymaniu małżonków pozostaje dwoje małoletnich dzieci. W ocenie Sądu, strona skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Zasadność wstrzymania wykonania aktu uzależniona jest od rozmiarów szkody, w tym szkody majątkowej. Bez wątpienia brak środków pieniężnych na wykonanie decyzji oraz znaczna kwota określonego przez organ zobowiązania podatkowego (2.731.174 zł), biorąc pod uwagę wysokość osiąganych przez skarżącego i jego żonę dochodów zdaniem Sądu przemawiają za wstrzymaniem wykonania przedmiotowych decyzji. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.