I SA/Gd 227/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 30 października 2006 roku nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 22 maja 2006 roku określającą A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu w 2001 roku. Pismem z dnia 6 grudnia 2006 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na 41 decyzji wydanych przez Dyrektora Izby Celnej (nr [...]), w tym na decyzję nr [...] żądając jej uchylenia. Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2007 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie 41 skarg wraz z odpisami i załącznikami celem ich doręczenia Dyrektorowi Izby Celnej oraz wskazanie w każdej ze skarg decyzji, która jest nią zaskarżona oraz poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 ww. ustawy sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia z dnia 17 stycznia 2007 roku wraz z pouczeniem o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania został doręczony skarżącej w dniu 6 lutego 2007 roku. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, który upływał z dniem 13 lutego 2007 roku. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.