I SA/Gd 2272/00

WyrokWSA w Gdańsku2004-01-14

Skład orzekający: Bogusław Szumacher, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Małgorzata Gorzeń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zawarcie umowy darowizny udziału we współwłasności samochodu przed dniem dopuszczenia go do obrotu na polskim obszarze celnym, z jednoczesnym zwolnieniem od cła pod warunkiem nieodstępowania pojazdu przez okres 2 lat, stanowi naruszenie warunku zwolnienia od cła?
Ratio decidendi
Zawarcie umowy darowizny udziału we współwłasności pojazdu przed dniem dopuszczenia go do obrotu na polskim obszarze celnym nie stanowi naruszenia warunku "nieodstępowania" rzeczy przez okres 2 lat, licząc od dnia dopuszczenia do obrotu, ponieważ warunek ten powstaje dopiero od dnia dopuszczenia do obrotu. Wcześniejsze odstąpienie pojazdu nie uzasadnia prowadzenia postępowania w trybie naruszenia warunku zwolnienia od cła.
Stan faktyczny
Skarżący zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu samochód osobowy, wnioskując o zwolnienie od cła na podstawie art. 190 § 1 pkt 6 lit. a Kodeksu celnego, pod warunkiem nieodstępowania pojazdu przez 2 lata. Przed dopuszczeniem pojazdu do obrotu skarżący zawarł umowę darowizny 1/2 udziału we współwłasności samochodu na rzecz ojca. Organy celne uznały zgłoszenie za nieprawidłowe, określając wysokość długu celnego i odsetek. Skarżący zarzucił błędną interpretację pojęcia "nieodstępowania".
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Celnego i zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 334,40 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Bogusław Szumacher, Sędziowie Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Małgorzata Gorzeń, Protokolant Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. D. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 18 września 2000r. nr [...] w przedmiocie wymiaru cła 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia 19 czerwca 2000r. nr [...] i zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 334,40 zł (trzysta trzydzieści cztery złote czterdzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2. zaskarżona decyzja nie może być wykonana. 3 I SA/Gd 2272/00 Uzasadnienie Pan M. D. w dniu 2 listopada 1998 r. zgłosił w Oddziale Celnym w B.do procedury dopuszczenia do obrotu zakupiony w dniu 21.10.1998 r. w Niemczech samochód osobowy marki [...] rok produkcji 1993, nr nadwozia [...] wraz z wnioskiem o zwolnienie od cła na podstawie art. 190 § 1 pkt 6 lit.a ustawy Kodeks celny. W załączeniu pan D. przedłożył wydane w dniu 25.09.1998 r. przez Ambasadę Rzeczypospolitej Polskiej w Bejrucie zaświadczenie, będące dokumentem wymaganym do stwierdzenia podstawy stosowania zwolnienia od cła przysługującego na podstawie art. 190 § 1 pkt 6 lit.a Kodeksu celnego. Ze zgłoszenia celnego Nr [...] wynika, że przedmiotowy towar objęto wnioskowaną procedurą i dopuszczono do obrotu na polskim obszarze celnym z całkowitym zwolnieniem od należności celnych z jednoczesnym zastrzeżeniem nieodstępowania pojazdu przez okres 2 lat, licząc od dnia dopuszczenia do obrotu. W związku z ujawnieniem naruszenia warunku określonego w zgłoszeniu celnym z dnia 02.11.1998 r. Dyrektor Urzędu Celnego postanowieniem z dnia 10.04.2000 r. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1993. Pan M. D. zawarł bowiem w dniu 29.10.1998 r. umowę darowizny, na mocy której ojciec - pan R. D. stał się współwłaścicielem wyżej wymienionego samochodu. Decyzją z dnia 19.06.2000 r. Dyrektor Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne dokonane przez pana M. D. za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym kwoty wynikającej z długu celnego i określił wysokość długu celnego towaru na kwotę 10.244 zł oraz odsetek w kwocie 6.353,68 zł. Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 18.09.2000 r. utrzymał w mocy kwestionowaną odwołaniem decyzję Dyrektora Urzędu Celnego. Pan M. D. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzuty skarżącego koncentrują się w szczególności na dokonanej przez organy celne obu instancji błędnej interpretacji zawartego w art. 190 § 1 pkt 6 lit. a Kodeksu celnego pojęcia "nieodstępowania" stanowiącego podstawowy warunek zastosowania zwolnienia od cła wwiezionego towaru. W ocenie strony skarżącej dokonana na mocy umowy z dnia 29.10.1998 r. darowizna 1/2 samochodu osobowego marki [...] na rzecz ojca Pana D. nie wywołuje skutku w postaci utraty prawa skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 190 § 1 pkt 6 lit.a Kodeksu celnego, gdyż obdarowany nigdy nie objął faktycznego władztwa nad rzeczą, a zatem nie został naruszony warunek nieodstępowania pojazdu. Ponadto, skarżący podnosi, że fakt dokonania darowizny ujawniony został w chwili odprawy celnej, tym samym znany był organom celnym od momentu zgłoszenia celnego, nie będąc kwestionowanym. W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł podtrzymał w całości swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że zgodnie z § 2 powołanego przepisu w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. W niniejszej sprawie zasadny jest zarzut naruszenia art. 190 § 1 pkt 6 ustawy Kodeks celny. Zgodnie z tym przepisem warunkiem zwolnienia od cła jest nieodstępowanie rzeczy stanowiących mienie wskazanych osób przez okres 2 lat, licząc od dnia dopuszczenia do obrotu. Wywody skarżącego dotyczące władztwa nad rzeczą nie mogą być uznane za trafne, skoro nie jest okolicznością sporną zawarcie przez M. D. z ojcem umowy darowizny 1/2 udziału we współwłasności przedmiotowego samochodu. Okoliczności i motywy zawarcia tej umowy oraz późniejsze oświadczenie obdarowanego o zrzeczeniu się prawa nie mogą wpływać na treść rozstrzygnięcia. Istotne natomiast jest wskazanie daty zawarcia umowy darowizny. Umowa ta została zawarta w dniu 30 października 1998 r., zatem przed dniem dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym w dniu 2 listopada 1998 r. Skoro warunek "nieodstępowania" powstaje od dnia dopuszczenia do obrotu, wcześniejsze odstąpienie pojazdu przez skarżącego nie uzasadniało prowadzenia postępowania w tym trybie. Z tych względów uznając skargę za uzasadnioną Sąd na mocy art. 145 § 1, art. 135 ust. la oraz art. 209 ustawy Prawo- o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w punkcie I wyroku. Na podstawie art. 152 powołanej ustawy orzeczono jak w punkcie II wyroku, albowiem treść, zaskarżonej decyzji, uzasadnia stwierdzenie, że nie może być ona wykonana.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło