I SA/Gd 232/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka z o.o. "A" w [...] w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPPr spółka uzupełniła w dniu 31 marca 2010 r. (data stempla pocztowego). Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Na podstawie złożonego przez spółkę oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 8 kwietnia 2010 r. (zeznania podatkowego CIT-8 za rok podatkowy od 1.01.2009 r. do 31.12.2009 r., wezwanie z sądu gospodarczego z dnia 22 marca 2010 r. do złożenia sprawozdania finansowego wraz z odpowiedzią udzieloną przez spółkę w dniu 19 kwietnia 2010 r., zaświadczenia naczelnika urzędu skarbowego z dnia 21 grudnia 2009 r. o stanie zaległości podatkowych, wyciągi z dwóch rachunków bankowych za okres od 1 lutego do 17 maja 2010 r. i od 1 grudnia 2009 r. do 31 marca 2010 r., zaświadczenia z banku z dnia 30 listopada 2009 r. o obrotach na rachunku spółki w okresie od 1 maja do 31 października 2009 r. wraz z informacją o zaległych opłatach), ustalono, że kapitał zakładowy spółki wynosi 20.000 zł, nie posiada ona środków trwałych, w roku podatkowym 2009 nie osiągnęła dochodów (deklarując przychód i koszty jego uzyskania w kwocie 0,00 zł), od roku 2005 nie składa sprawozdań finansowych, na rachunkach bankowych spółka posiada środki w kwocie 5,81 zł, z tytułu opłat za prowadzenie rachunku posiada zadłużenie w kwocie 2.010 zł, na dzień 18 grudnia 2009 r. zaległości spółki w podatku dochodowym od osób prawnych, podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług wynosiły ogółem 456.249,80 zł, przy czym kwota ta nie obejmuje rozliczeń podatkowych za lata 2004-2005 z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podkreśliła, że nie prowadzi działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę wskazane we wniosku – i potwierdzone dokumentami źródłowymi – okoliczności, a w szczególności długotrwałe nieprowadzenie przez spółkę działalności gospodarczej, brak majątku i środków pieniężnych oraz kwotę zaległości, uznano, iż skarżąca wykazała, że aktualnie nie ma środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.